سابقه و هدف: روش‌های جراحی برداشتن قدامی کولون با منگنه  (Stapled anterior resection; AR)یا برداشتن قدامی پایین کولون (Low anterior resection; LAR) به‌طور گسترده ای در درمان کارسینوم کولورکتال به‌کار می‌روند. در این تکنیک، دو دونات از استپلر به‌دست می‌آید. هدف این مطالعه، ارزیابی تأثیر ویژگی‌های مورفولوژیک دونات آناستوموز بر میزان نشت آناستوموز  (AL)است.
مواد و روش ‌ها: این مطالعه آینده‌نگر تک‌مرکزی روی ۷۵ بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال انجام شد. بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال که بین آذر ۱۳۹۶ (دسامبر ۲۰۱۷) تا آبان ۱۳۹۸ (نوامبر ۲۰۱۹) تحت AR یا LAR تحت آناستوموز کولو‌رکتال با ‌استپلر قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند.حداکثر و حداقل ارتفاع و عرض دونات‌های کولون و رکتوم حین عمل اندازه‌گیری شد.
یافته‌ها:در مجموع ۷۵ بیمار وارد مطالعه شدند. 33 بیمار (۴۴ درصد) مبتلا به سرطان رکتوم و بیش از نیمی از بیماران (۵۳ درصد) در مرحله ۳  (Stage III) سرطان کولورکتال بودند.میانگین زمان عمل 135.68 دقیقه ومیانه فاصله تومور از لبه مقعد 9/5 سانتی‌متر (دامنه ۱ تا ۱۷ سانتی‌متر) بود. در ۱۶ بیمار (۲۱ درصد) آناستوموز در فاصله کمتر از ۵ سانتی‌متر از لبه مقعد ( ultra-low anterior resection) انجام شد. تمامی دونات‌ها کامل بودند و تست نشت هوا منفی بود. نشت آناستوموز در ۳ بیمار (۴ درصد) مشاهده شد.
حداقل عرض دونات کولون  (CD)به‌طور معنی‌داری با افزایش خطر نشت آناستوموزارتباط داشت (0/011= P). هم‌چنین، ارتفاع کم دونات کولون با افزایش خطر عوارض جراحی مرتبط بود(0/011= P). اگرچه تمامی موارد نشت آناستوموز در بیمارانی با ارتفاع دونات کولون ۴ میلی‌متر یا کمتر رخ داد اما تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود (0/073= P). همچنین ویژگی‌های مورفولوژیک دونات‌های رکتوم با نشت یا عوارض پس از جراحی ارتباط معنی‌داری نداشتند.
استنتاج: حداقل عرض دونات کولون با افزایش خطر نشت آناستوموز و عوارض مرتبط با دونات کولون به‌طورمعنی‌دارارتباط دارد؛ همچنین، حداقل ارتفاع دونات کولون با افزایش عوارض پس از عمل مرتبط است. این شاخص‌های مورفولوژیک می‌توانند حین عمل جراحی اندازه‌گیری شوند و همراه با سایر عوامل خطر، به تصمیم‌گیری بالینی در مورد لزوم تعبیه استومای انحرافی  (Diverting stoma)یا ایجاد آناستوموز مجدد کمک کنند