چکیده: (8 مشاهده)
مسمومیت با تاتوره (Datura stramonium) بهدلیل آلکالوئیدهای آنتیکولینرژیک قوی میتواند با روانپریشی حاد همراه شود و به اشتباه، اختلال روانپزشکی اولیه تلقی گردد. این گزارش مورد با هدف، مرور چالشهای تشخیصی و اصول مدیریت این مسمومیت در بیماری سالمند با انگیزه خود درمانی، انجام پذیرفت.
مرد ۶۰ سالهای بدون سابقه بیماری روانپزشکی، به قصد تسکین درد مفصلی، تعداد نامشخصی دانه تاتوره را جویده و بلعید و ۸ ساعت بعد با گیجی، هذیان و توهم بینایی و شنوایی (13 GCS=) به اورژانس آورده شد. در معاینه، تاکیکاردی (۱۲۵ بار در دقیقه)، تب خفیف (37/8 درجه سانتیگراد ، میدریاز دوطرفه غیرواکنشی، خشکی شدید مخاطات، پوست گرم و خشک، کاهش صداهای روده و احتباس ادراری (۸۰۰ میلیلیتر) مشاهده شد. تست غربالگری ادرار منفی و CT مغز نرمال بود. تشخیص بر پایه شرح حال مواجهه و تریاد «گیجی، توهم، خشکی » گذاشته شد. مدیریت شامل مراقبت حمایتی (مانیتورینگ مستمر قلبی، هیدراسیون وریدی، سوند ادراری، کنترل تب)، زغال فعال و پس از اطمینان از طبیعی بودن QRS، فیزیوستیگمین وریدی آهسته بود. وضعیت روانی و تاکیکاردی ظرف ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بهطور چشمگیر بهبود یافت. بهدلیل عود خفیف علائم، ۴ ساعت بعد دوز دوم تجویز شد. بیمار پس از ۳۶ ساعت بستری و پایش در ICU، کاملاً هوشیار و بدون عارضه ترخیص شد.
در هر بیمار با شروع حاد روانپریشی همراه با میدریاز و خشکی مخاطات، باید مسمومیت آنتیکولینرژیک مدنظر باشد. منفی بودن تست غربالگری ادرار این مسمومیت را رد نمیکند و شرح حال دقیق مواجهه گیاهی حیاتی است. فیزیوستیگمین با پایش دقیق، درمان تشخیصی-درمانی و مؤثر است. باور نادرست به بیخطری گیاهان «طبیعی » حتی سالمندان را در معرض خطر قرار میدهد.
متن کامل [PDF 729 kb]
(6 دریافت)
چکیده گرافیکی:
