دوره 36، شماره 261 - ( مهر 1405 )                   جلد 36 شماره 261 صفحات 54-41 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rezazadeh F, Dehghani M, Aali S, Naderi Z, Fahimi P. Comparison of Ground Reaction Force, Free Torque, and Impulse in Male Athletes with Hamstring Injury and Healthy Controls During Running with a Deliberate Change of Direction. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (261) :41-54
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23208-fa.html
رضازاده فرهاد، دهقانی ماهرخ، عالی شیرین، نادری زهرا، فهیمی پریناز. مقایسه‌ مقادیر نیرو های عکس‌العمل زمین، گشتاور آزاد و ایمپالس در ورزشکاران مرد مبتلا به آسیب همسترینگ با افراد سالم طی دویدن با تغییر جهت آگاهانه. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (261) :41-54

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23208-fa.html


چکیده:   (21 مشاهده)
سابقه و هدف: تغییر جهت آگاهانه به‌دلیل بارهای مکانیکی بالای وارد شده بر اندام تحتانی، از چالش ‌برانگیزترین مهارت‌های ورزشی محسوب می‌شود. از سوی دیگر، آسیب همسترینگ یکی از شایع‌ترین آسیب‌ میان ورزشکاران است که می‌تواند الگوهای نیروی عکس‌العمل زمین (GRF) را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، تغییرات بیومکانیکی ناشی از این آسیب طی تغییر جهت به‌خوبی مشخص نشده است. از این ‌رو، پژوهش حاضر با هدف مقایسه مقادیر GRF، گشتاور آزاد و ایمپالس طی دویدن همراه با تغییر جهت آگاهانه به سمت راست در ورزشکاران مرد مبتلا به آسیب همسترینگ و افراد سالم، انجام پذیرفت.
مواد و روش ‌ها: در این مطالعه مقطعی-مقایسه‌ای، ۴۶ ورزشکار مرد (۲۳ نفر گروه آسیب ‌دیده و ۲۳ نفر سالم) شرکت کردند. GRF در سه راستای عمودی، قدامی–خلفی و داخلی–خارجی با صفحه نیرو Bertec طی حرکت تغییر جهت جانبی به راست ثبت شد. متغیرهای اوج نیرو، ایمپالس و گشتاور آزاد استخراج و پس از نرمال ‌سازی با وزن بدن، با آزمون t مستقل تحلیل شدند.
یافته‌ها: بین اکثر مؤلفه‌های GRF شامل اوج نیروهای عمودی، قدامی– خلفی و داخلی– خارجی و همچنین ایمپالس نیروها و نیروی عمودی (Fz)، تفاوت معنی‌داری میان دو گروه مشاهده نشد (0/05> P). در مقابل، مقدار حداقل گشتاور آزاد (minFM) تفاوت معنی‌داری نشان داد (0/03= P) به‌طوری‌ که گروه آسیب‌ دیده مقادیر منفی‌تری داشت که بیانگر افزایش پیچش و کاهش پایداری چرخشی اندام تحتانی در لحظه تماس با زمین است.
استنتاج: یافته‌ها نشان داد ورزشکاران دارای آسیب همسترینگ، در کنترل گشتاور چرخشی پا اختلال دارند، حتی اگر سایر مؤلفه‌های نیروی عکس‌العمل زمین تفاوت قابل توجهی نداشته باشند. این امر می‌تواند نشان ‌دهنده اتخاذ استراتژی‌های حرکتی محافظه‌کارانه و کاهش پایداری دینامیک باشد.
متن کامل [PDF 866 kb]   (15 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb