دوره 23، شماره 2 - ( ویژه نامه شماره 2 1392 )                   جلد 23 شماره 2 صفحات 146-157 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Saeedi M, Morteza-Semnani K, Akbari J, Zahedi M, Kelidari H. Evaluation of thermal treating on release rate of theophylline from Eudragit RS and HPMC K4M containing liquisolid systems. J Mazandaran Univ Med Sci. 2014; 23 (2) :146-157
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-2328-fa.html
سعیدی مجید، مرتضی سمنانی کتایون، اکبری جعفر، زاهدی محمد، کلیدری حمیدرضا. بررسی تأثیر اعمال حرارت بر کنترل سرعت آزادسازی تئوفیلین از ماتریس‌های حاوی پلیمرهای اودراجیت RS و M4K HPMC با استفاده از روش مایع به جامد. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1392; 23 (2) :146-157

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-2328-fa.html


چکیده:   (7303 مشاهده)
سابقه و هدف: پتانسیل سیستم‌های مایع به جامد (Liquisolid) جهت افزایش ویژگی‌های انحلال داروهای نامحلول در آب، در سال‌های اخیر بررسی شده و به اثبات رسیده است. به تازگی استفاده از این سیستم در کنترل سرعت آزادسازی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به تأثیر اعمال حرارت بر ساختار پلیمرها، در این مطالعه تأثیر اعمال حرارت بر روند رهش تئوفیلین از قرص‌های مایع به جامد حاوی پلیمرهای اودراجیت و HPMC (Hydroxypropyl methylcellulose) مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در پژوهش حاضر از پلیمرهای اودراجیت و HPMC (به عنوان حامل) و سیلیکا (به عنوان عامل پوشاننده) با نسبت 2:1 استفاده گردید. بدین منظور پودر دارو با پلی‌اتیلن گلیکول 200 (Polyethylene glycol یا PEG) (به عنوان حلال) مخلوط و سپس در حین به هم زدن پلیمر و سیلیکا به آن افزوده شد و به مدت 10 دقیقه اختلاط انجام گردید. پس از تهیه قرص، از اعمال حرارت در سه دمای 50، 60 و 70 درجه سانتی‌گراد در زمان‌های مختلف استفاده شد و روند انحلال دارو مورد بررسی قرار گرفت. جهت بررسی تداخل بین تئوفیلین و سایر اجزای فرمولاسیون، روش‌های طیف مادون قرمز FTIR (Fourier transform infrared) و DSC (Differential scanning calorimetry) مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: در فرمولاسیون‌های مایع به جامد تهیه شده با پلیمر اودراجیت، اعمال حرارت به شکل معنی‌داری سبب کاهش سرعت آزادسازی دارو گردید که با میزان دمای مربوطه و مدت زمان اعمال حرارت رابطه مستقیم داشت. این امر در مورد قرص‌های حاوی پلیمر HPMC مشاهده نشد. بررسی طیف‌های FTIR و DSC مربوطه حاکی از عدم تداخل دارو و پلیمر بود؛ به عبارت دیگر کنترل سرعت آزادسازی ناشی از روش تهیه قرص‌ها با استفاده از سیستم‌های مایع به جامد تأیید گردید. استنتاج: تهیه روش مایع به جامد می‌تواند به عنوان روشی برای فرمولاسیون فراورده‌های با رهش کنترل شده به کار رود، همچنین اعمال حرارت با تغییر ساختار پلیمر، بر این روند آزادسازی مؤثر می‌باشد.
متن کامل [PDF 675 kb]   (1292 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb