دوره 23، شماره 104 - ( 6-1392 )                   جلد 23 شماره 104 صفحات 69-78 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Malakootian M, Dowlatshahi S, Hashemi Cholicheh M. Reviewing the Photocatalytic Processes Efficiency with and without Hydrogen Peroxide in Cyanide Removal from Aqueous Solutions. J Mazandaran Univ Med Sci. 2013; 23 (104) :69-78
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-2615-fa.html
ملکوتیان محمد، دولتشاهی شیدوش، هاشمی چلیچه مجید ‌. بررسی کارایی فرایند‌های فتوکاتالیستی با و بدون حضور آب اکسیژنه در حذف سیانید از محلول‌های آبی . مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1392; 23 (104) :69-78

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-2615-fa.html


چکیده:   (8877 مشاهده)
سابقه و هدف: سیانید جزء آلاینده‌های خطرناک محیط زیست می‌باشد و از صنایعی مانند آبکاری، معدن‌کاری و رنگ‌سازی وارد محیط زیست می‌شود. هدف از این مطالعه، بررسی حذف سیانید توسط فرایند فتوکاتالیستی زیرکونیا با و بدون 2O2H (Hydrogen peroxide) بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک مطالعه کاربردی- بنیادی بود که در مرکز تحقیقات مهندسی بهداشت محیط انجام شد. پس از ساخت فتوراکتور، کارایی فرایند فتوکاتالیستی با نانوذره ZrO2 (Zirconium dioxide) و 2O2H در حذف سیانید، با تغییر متغییرهایی مانند مقدار نانوذره (4-25/0 گرم در لیتر)، pH(11-4)، مقدار 2O2H (1-1/0 میلی‌لیتر)، غلظت سیانید (75-5/2 میلی‌گرم در لیتر) و زمان تابش اشعه UV (Ultraviolet) (90-5 دقیقه) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش روی نمونه واقعی فاضلاب نیز دنبال شد. تعداد 200 نمونه سنتتیک و 20 نمونه واقعی آزمایش شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS آنالیز شد. یافته‌ها: حداکثر حذف سیانید (5/2 میلی‌گرم در لیتر) توسط فرایند 2O2H/2TiO/UV تحت شرایط بهینه (75/0 گرم در لیتر نانوذره، 5/0 میلی‌لیتر پراکسید هیدروژن، و 8 = pH) حدود 96 درصد بود. راندمان حذف سیانید (20 میلی‌گرم در لیتر) توسط فرایند 2O2H/2TiO/UV در دامنه 90-5 دقیقه به ترتیب، 35، 75/38، 55، 56، 59، 25/61، 65، 5/71، 81 و 5/88 درصد بود. کارایی حذف سیانید توسط فرایند 2O2H/2TiO/UV در دامنه غلظت 5-5/2 میلی‌گرم در لیتر از 6/95 به 4/50 درصد کاهش یافت. حداکثر حذف سیانید (5/2 میلی‌گرم در لیتر) توسط فرایند 2UV/ZrO تحت شرایط بهینه (75/0 گرم در لیتر نانوذره، و 4 = pH) حدود 6/85 درصد بود. حداکثر راندمان حذف سیانید از فاضلاب واقعی توسط فرایندهای 2UV/ZrO و 2O2H/2TiO/UV به ترتیب 08/54 درصد و 8/72 درصد بود. استنتاج: افزایش مقدار نانوذره، زمان و کاهش pH کارایی فرایند 2UV/ZrO را افزایش داد. افزایش غلظت سیانید، کارایی هر دو فرایند را کاهش داد. افزایش 2O2H تا مقدار بهینه (5/0 میلی‌لیتر 2O2H در 100 میلی‌لیتر سیانید) کارایی فرایند 2O2H/2TiO/UV را افزایش داد ولی مقادیر بالاتر 2O2H راندمان فرایند را کاهش داد.
متن کامل [PDF 351 kb]   (1990 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb