بررسی استفاده از گلوکز و اشعه فرابنفش به عنوان روش‌های اتصال متقاطع بر خواص نانوذرات آلبومین - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 23، شماره 110 - ( اسفند 1392 )                   جلد 23 شماره 110 صفحات 58-66 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mahmoudzadeh R, Niknejad H. The effect of glucose and ultraviolet irradiation as cross-linking methods on properties of albumin nanoparticles. J Mazandaran Univ Med Sci. 2014; 23 (110) :58-66
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-3405-fa.html
محمود زاده راضیه، نیک‏ نژاد حسن. بررسی استفاده از گلوکز و اشعه فرابنفش به عنوان روش‌های اتصال متقاطع بر خواص نانوذرات آلبومین. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1392; 23 (110) :58-66

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-3405-fa.html


چکیده:   (3572 مشاهده)
سابقه و هدف: در مرحله آخر آماده‌سازی نانوذرات آلبومین، گلوتارآلدئید جهت استحکام به نانوذرات تازه شکل گرفته اضافه می‌شود. گزارش‌های متعددی از تأثیرات نامطلوب گلوتارآلدئید بر بافت زنده وجود دارد. هدف این مطالعه، بررسی تأثیرات روش‌های جایگزین اتصال متقاطع مانند تابش اشعه فرابنفش، گلوکز و ترکیب این دو روش بود. مواد و روش‌ها: در مطالعه آزمایشگاهی حاضر نانوذرات آلبومین به روش محلول‌زدایی (Desolvation) تهیه شدند و در مرحله آخر توسط چهار روش گلوتارآلدئید، تابش اشعه فرابنفش، گلوکز و ترکیب اشعه فرابنفش و گلوکز اتصال متقاطع انجام شد. ذرات به دست آمده از لحاظ اندازه و پتانسیل زتا (Zeta)، طیف‌ FTIR (Fourier transform infrared spectroscopy)، خواص سطحی ذرات (به وسیله میکروسکوپ الکترونی روبشی)، برداشت سلولی و میزان سمیت برای سلول‌ها با هم مقایسه شدند. یافته‌ها: اندازه ذرات در تمام گروه‌ها مشابه بود (200-100 نانومتر) و تنها پتانسیل زتا نانوذرات دارای اتصال متقاطع با اشعه فرابنفش در مقایسه با نانوذرات دارای اتصال متقاطع با گلوتارآلدئید تفاوت معنی‌داری را نشان داد. خواص ظاهری و نتایج طیف FTIR در هر چهار گروه مشابه بود. میزان سمیت برای سلول‌های طبیعی در گروه اتصال متقاطع به وسیله گلوکز به همراه اشعه فرابنفش (67/7 ± 59/76 درصد) کمتر از گروه اتصال متقاطع شده با گلوتارآلدئید (6/6 ± 08/40 درصد) بود. میزان برداشت سلولی نیز تنها در دو گروه دارای اتصال متقاطع توسط گلوتارآلدئید و گلوکز به همراه اشعه فرابنفش مشابه بود. استنتاج: نتایج این مطالعه از این فرضیه که اتصال متقاطع نانوذرات آلبومین توسط گلوکز و اشعه فرابنفش می‌تواند روش جایگزین مناسب با سمیت کمتر برای گلوتارآلدئید سمی باشد، حمایت می‌نماید.
متن کامل [PDF 774 kb]   (841 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: نانوتکنولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb