دوره 24، شماره 117 - ( مهر 1393 )                   جلد 24 شماره 117 صفحات 1-11 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Talebpour Amiri F B, Mahmoudirad M, Mirhoseini M, Mirzaei M. Effect of IGF-1 Gene Therapy in Acute Cutaneous Wound Healing in Streptozotocin-Induced Diabetic Rats. J Mazandaran Univ Med Sci. 2014; 24 (117) :1-11
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-4306-fa.html
طالب پور امیری فرشته بیگم، محمودی راد مهناز، میر حسینی مهری، میرزایی منصوره. بررسی اثر فاکتور رشد انسولینی در روند ترمیم زخم های حاد پوستی در رت های دیابتی شده به وسیله استرپتوزوتوسین. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1393; 24 (117) :1-11

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-4306-fa.html


چکیده:   (3894 مشاهده)
Normal 0 false false false EN-US ZH-TW AR-SA

چکیده

سابقه و هدف: تاخیر در ترمیم زخم افراد دیابتی یک پدیده شایع است که پاتولوژی آن کمتر شناخته شده است. انواع سلولهای پوستی، ماتریکس خارج سلولی و انواع فاکتورهای رشد در ترمیم زخم دخالت دارند. تحقیقات زیادی در خصوص اثرات ژن درمانی و سلول درمانی در بهبود زخم انجام شده است. در این مطالعه تجربی، اثرات انتقال سلول فیبروبلاست ترنسفکته شده با ژن IGF-1 بر روی زخمهای دیابتیک در رت مورد بررسی قرار گرفت.

مواد و روشها: در مطالعه تجربی حاضر، دیابت در موشهای صحرایی با استرپتوزوتوسین القا شد. فیبروبلاستها کشت داده شدند و با IGF-1 ترنسفکته شدند. از لیپوفکتامین 2000 به عنوان معرف ترنسفکشن استفاده شد. میزان بیان IGF-1 ترنسژن شده به وسیله الایزا اندازهگیری شد. جهت مطالعه در محیط In Vivo حیوانات (با وزن 200-170 گرم) به طور تصادفی به سه گروه (5 رت/گروه) تقسیم شدند و زخمهایی با ضخامت کامل پوست در ناحیه پشت گردن ایجاد شد. سوسپانسیونی از سلولهای فیبروبلاست ترنسفکته و ترنسفکته نشده به لبه زخم تزریق شد و با زخمهای درمان شده با نرمال سالین مقایسه گردید. برای آزمایشات میکروسکوپی، بیوپسی در روز 8 انجام شد.

یافتهها: در محیط آزمایشگاهی، حداکثر بیانIGF-1 در سلولهای فیبروبلاست ترنسفکته (95/96 پیکوگرم/ میکرولیتر)، 24 ساعت بعد از ترنسفر ژن بود. همچنین در محیط In Vivo، ژن درمانی باعث افزایش فیبروبلاستها و کراتینوسیتها در فرایند ترمیم زخم شد. بافت گرانوله تشکیل شده در زخمهای ترمیم شده با فیبروبلاست ترنسفکته و فیبروبلاست ترنسفکته نشده در مقایسه با گروه کنترل سازمان یافته تر بود.

استنتاج: این مطالعه نشان داد که با بهینهسازی انتقال ژن، بیانIGF-1 افزایش یافت و انتقال سلول فیبروبلاست ترنسفکته شده به محیط زخم، دارای اثرات قابل توجهی در بهبود زخمهای حاد دیابتی در موشهای صحرایی بود.

متن کامل [PDF 277 kb]   (1043 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb