Samadi M T, Shokoohi R, Araghchian M, Tarlani Azar M. Amoxicillin Removal from Aquatic Solutions Using Multi-Walled Carbon Nanotubes . , J Mazandaran Univ Med Sci. 2014; 24 (117) :103-115
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-4416-fa.html
صمدی محمد تقی، شکوهی رضا، عراقچیان ملیحه، طرلانی آذر منیره. کاربرد نانولوله های کربنی چند دیواره در حذف آنتی بیوتیک آموکسی سیلین از محیط های آبی. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1393; 24 (117) :103-115
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-4416-fa.html
چکیده: (10326 مشاهده)
سابقه و هدف: ورود مستمر آنتیبیوتیکها به محیط عامل مشکلات بالقوه بسیاری همچون مقاومت میکروارگانیسمهای بیماریزا میباشد. از این روی محققین به دنبال روشهای کاهش و حذف آنتیبیوتیکها در فاضلابهای بیمارستانی و آبهای آلوده میباشند. آموکسیسیلین یک آنتیبیوتیک پر مصرف در درمان عفونتها میباشد که تقریبا بخش عمده آن به صورت غیر متابولیزه دفع، وارد فاضلاب و در نهایت وارد محیط زیست میشود. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارایی نانولولههای کربنی چند دیواره در حذف آموکسی سیلین از محیطهای آبی انجام گردید.
مواد و روشها: در تحقیق تجربی حاضر، کارایی نانولولههای کربنی چند دیواره در حذف آموکسیسیلین با بررسی تغییرات پارامترهای pH (4 تا10)، غلظت یونی (0 تا1/0 مول در لیترکلرید سدیم) و دوز جاذب (4/0تا 8/1 گرم در لیتر) در سیستم ناپیوسته انجام گرفت. در نهایت مدلهای ایزوترمی و سینتیکهای جذب بررسی گردید.
یافتهها: نتایج نشان داد که حداکثر کارایی حذف آموکسی سیلین در 8pH= میباشد. همچنین افزایش غلظت یونی باعث کاهش و افزایش دوز جاذب موجب افزایش میزان حذف شد. دادههای تعادلی جذب با ایزوترم لانگموئر (9108/0R2=) و سینتیک جذب با معادله سینتیکی درجه دو مطابقت بهتری نشان داد.
استنتاج: با توجه به نتایج حاصل میتوان نانولولههای کربنی چند دیواره را به عنوان جاذب قابل قبولی در حذف آنتیبیوتیک آموکسیسیلین از محیطهای آبی در نظرگرفت.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
بهداشت