بررسی میزان موفقیت متیل پردنیزولون استات در دفع سنگ حالب دیستال - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 17، شماره 62 - ( بهمن 1386 )                   جلد 17 شماره 62 صفحات 1-6 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Falahatcar S, Mousanezhad N, Salehi M, Shiri H, Nikpour S, Akbarpour M et al . Methylprednisolon acetate in the management of . J Mazandaran Univ Med Sci. 2008; 17 (62) :1-6
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-450-fa.html
فلاحت کار سیاوش، موسی نژاد نادعلی، صالحی محمد، شیری حسن، نیک پور سارا، اکبرپور مرضیه و همکاران.. بررسی میزان موفقیت متیل پردنیزولون استات در دفع سنگ حالب دیستال. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1386; 17 (62) :1-6

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-450-fa.html


چکیده:   (11021 مشاهده)
سابقه و هدف:سنگ حالب باعث بسیاری از شکایات ازجمله درد پهلو و علایم درگیری دستگاه ادراری تحتانی و مراجعه بیماران به اورژانس، جهت درمان می گردد.سنگ شکنی از راه حالب TUL (Trans Ureteral Lithotripsy) و نیز با استفاده از امواج شوکی SWL (Shock Wave Lithotripsy) از درما ن های رایج سنگ های حالب دیستال است. درمان های طبی مختلفی برای سنگ های دیستال حالب وجود دارند که به درستی شناخته نشده اند. احتمال عبور خود به خودی سنگ با درمان طبی وجود دارد اما اثربخشی کورتیکواستروئیدها برای رسیدن به این هدف، مشخص نیست. در این مطالعه اثر پردنیزولون برروی عبور سنگ حالب بررسی شد.
مواد و روش ها: 85 بیمار که به خاطر قولنــج از اردیبــهشت 1380 تا اردیبــهشت 1382 به طــور سرپایی مراجعه کــرده بودنــد و سنــگ حاجب حالب دیستـــال کوچک تر از10 میلی متر داشتنــد، در مطالعه آینده نگــر وارد شدند. آن ها بر اساس پرتـونــگاری مثانــه، حــالب، کلیــه KUB (Kidney Ureter Bladder)و ســونوگرافی و در مــواردی (Intravenouse Peylography) IVP تشخیص داده شدند. بیماران به طور تصادفی به دوگروه تقسیم شدند؛ گروه A شامل 45 بیمار با متوسط سن 10.5±37 سال بود که ترامادول خوراکی (mg 50، 2 بار در روز) و هیدروکلروتیازید خوراکی (mg 50 روزانه) به مدت21 روز دریافت می کردند.گروه B نیز شامل40 بیمار با متوسط سن 9.2± 35 سال بود که همان رژیم همراه با متیل پردنیزولون استات عضلانی (mg 40 در روزهای اول و هفتم و چهاردهم) دریافت می کردند. همه بیماران مجددا پس از 21 روز با معاینه بالینی وKUB ارزیابی شدند.
یافته ها: متوسط اندازه سنگ درگروه A 5.2 میلی متر و درگروه B، 5.8 میلی متر بود (p>0.05) میزان دفع سنگ در پایان روز بیست و یکم به ترتیب در گروه A و B (44.4 درصد) 21 مورد و (88 درصد) 32 بود. تفاوت معنی داری در میزان عاری شدن ازسنگ بین دو گروه مشاهده شد (p<0.001).
استنتاج : به نظر می رسد استفاده از پردنیزولون استات همراه با ترامادول و هیدروکلروتیازید در سنگ های دیستال حالب منجر به افزایش میزان عاری شدن از سنگ می شود.
متن کامل [PDF 213 kb]   (1128 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb