پرفیوژن و جداسازی هپاتوسیت از کبد رات - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 18، شماره 64 - ( خرداد 1387 )                   جلد 18 شماره 64 صفحات 71-80 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rasouli M, Asgari H. Rat liver perfusion and hepatocytes isolation. J Mazandaran Univ Med Sci. 2008; 18 (64) :71-80
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-470-fa.html
رسولی مهدی، عسگری حمیدرضا. پرفیوژن و جداسازی هپاتوسیت از کبد رات. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1387; 18 (64) :71-80

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-470-fa.html


چکیده:   (13380 مشاهده)
سابقه و هدف: پرفیوژن کبد برای مطالعه متابولیسم ویژه در این ارگان و نیز تهیه هپاتوسیت به کار می رود. برای تهیه هپاتوسیت از کبد رات به طور کلی سه روش مکانیکی، شیمیایی و آنزیمی وجود دارد. هر سه روش دارای مزایا و معایب خاص می باشند. به نظر می رسد تلفیقی از هر سه روش منجر به آسیب کمتر غشا سلول و بازده بیش تر عمل می شود.
مواد و روش ها: در این مطالعه کبد در محل خود (in situe) کانوله می شود و بر اساس روش شیمیایی - آنزیمی در سه مرحله پرفیوز می گردد. در اولین مرحله کبد توسط مسیر تک مسیری باز توسط محلول کربس - رینگر فاقد کلسیم و منیزیم و حاوی شلاتور کلسیم (EDTA) به مدت ده دقیقه پرفیوز گردید. در دومین مرحله کبد توسط محلول کربس - رینگر فاقد کلسیم، منیزیم و شلاتور کلسیم برای شستشوی عروق کبد از شلاتور به مدت یک دقیقه دیگر پرفیوز می گردد. در سومین مرحله کبد توسط کربس - رینگر آنزیم کلاژناز (IU/mL 200) به مدت نه دقیقه توسط سیستم دو مسیری بسته پرفیوز گردید. سلول های هپاتوسیت در غلظت 7-9×106 cell/mL در محیط کربس - رینگر (بافر بیکربنات) در فلاسک های شیشه ای مخصوص تحت جو (O2:CO2, 95:5) انکوبه شدند. برای بررسی زنده بودن سلول های هپاتوسیت از تست های منع ورود رنگ (تریپان بلو) و از تست تراوش آنزیم سیتوزولی لاکتات دهیدروژناز (LDH) استفاده گردید.
یافته ها: سنجش فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز (LDH) به عنوان نشانگر مهم بخش سیتوزولی در سلول هپاتوسیت و محیط انکوباسیون در آغاز و پایان انکوباسیون نشان داد که در ابتدای انکوباسیون حدود 92 درصد و در پایان انکوباسیون حدود 88 درصد آنزیم در سلول احتباس شده و به ترتیب فقط 8 درصد و 12 درصد آنزیم از سلول ها به خارج تراوش شده است. بررسی میکروسکوپی سلول های هپاتوسیت نیز نشان دادند که سلول ها دارای غشا صاف، بدون چروکیدگی و پار گی و بدون واکوئل می باشند. هنگام رنگ آمیزی سلول ها با رنگ حیاتی تریپان بلو فقط در 5 درصد سلول ها رنگ وارد سلول ها گردید.
استنتاج: یافته های این تحقیق نشان می دهند که تلفیق روش های مکانیکی، شیمیایی و آنزیمی موجب بهبود کیفیت جداسازی سلول های هپاتوسیت از کبد رات می گردد. به طوری که پرفیوژن کبد توسط شلاتور کلسیم به مدت 10 دقیقه و سپس توسط آنزیم کلاژناز به مدت 9 دقیقه موجب تولید حدود 10 mL سلول با زنده بودن(Viability) بیش از 90 درصد می گردد.
متن کامل [PDF 226 kb]   (1224 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb