مقایسه اهمیت روش های مختلف استخراج بر فعالیت آنتی اکسیدانی برگ گیاه مورد Myrtus communis - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 25، شماره 127 - ( مرداد 1394 )                   جلد 25 شماره 127 صفحات 10-24 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mozdastan S, Ebrahimzadeh M A, Khalili M. Comparing the Impact of Different Extraction Methods on Antioxidant Activities of Myrtle (Myrtus communis L.). J Mazandaran Univ Med Sci. 2015; 25 (127) :10-24
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-6073-fa.html
مزدستان شکوفه، ابراهیم زاده محمد علی، خلیلی معصومه. مقایسه اهمیت روش های مختلف استخراج بر فعالیت آنتی اکسیدانی برگ گیاه مورد Myrtus communis. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1394; 25 (127) :10-24

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-6073-fa.html


چکیده:   (3087 مشاهده)
سابقه و هدف: گیاه مورد از خانواده میرتاسه یکی از گیاهان داروئی مهم بوده که در سراسر دنیا در طب سنتی به کار می‌رود. این گیاه بسیار شناخته شده بوده و فعالیت آنتی‌اکسیدانی اثبات شده‌ای دارد. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر روش استخراج بر محتوای تام فنلی، فلاونوئیدی و میزان فعالیت آنتی‌اکسیدانی برگ گیاه این گیاه طراحی شده است. مواد و روش‌ها: برگ‌های گیاه مورد، در سایه خشک شده و به قطعات ریز خرد شدند. عصاره‌گیری به سه روش ماسیراسیون، با کمک سوکسله و با کمک امواج التراسونیک با حلال متانول انجام شد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی با چهار روش مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت: به دام‌اندازی رادیکال آزاد DPPH و نیتریک اکساید، تست احیاکنندگی و بررسی فعالیت شلاته کنندگی آهن. علاوه بر آن محتوای تام فنلی و فلاونوئیدی نیز اندازه گیری شد. آنالیز واریانس یک سویه و متعاقب آن نیومن کولز توسط نرم‌افزار گراف پد پریسم 5 به منظور مقایسه میانگین‌ها به‌کار رفت. یافته‌ها: بالاترین راندمان عصاره گیری مربوط به سوکسله بود. این عصاره بالاترین میزان فنلی تام و فلاونوئید تام را نیز دارا بود (001/0< p). در به دام اندازی رادیکال DPPH عصاره حاصل از روش سوکسله µg/ml) 3/0 ± 3/11(IC50= اختلاف معنی‌داری با عصاره‌های حاصل از دو روش دیگر داشت (05/0< p). هر سه عصاره قوی‌تر از BHA بودند (001/0< p). در تست شلاته‌کنندگی آهن، عصاره حاصل از روش سوکسله قوی‌تر از عصاره‌های دیگر بود. توانایی عصاره سوکسله در شلاته کردن آهن از نظر آماری به طور معنی‌داری از عصاره التراسونیک (01/0< p) و ماسیراسیون (001/0< p) بالاتر بود. فعالیت تمامی عصاره از EDTA که به عنوان کنترل مثبت به کار رفت، ضعیف تر بود (001/0< p). در تست قدرت احیاکنندگی، عصاره حاصل از ماسیراسیون بالاترین فعالیت را از خود نشان داد (001/0< p). در تست قدرت به دام‌اندازی رادیکال آزاد نیتریک اکساید، میزان IC50 برای عصاره‌های به دست آمده از روش اولتراسونیک، 1/355 برای روش سوکسله 9/402 و برای روش ماسیراسیون 3/173 میکروگرم بر میلی لیتر محاسبه شد. در این تست نیز، عصاره‌ی حاصل از ماسیراسیون بالاترین فعالیت را از خود نشان داد. اختلاف بین تمامی مقادیر از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0< p). استنتاج: نتایج به وضوح نشان داد که استفاده از روش استخراج، تاثیر زیادی بر فعالیت آنتی‌اکسیدانی و محتوای تام فنلی و فلاونوئیدی دارد. در مورد این گیاه، روش عصاره‌گیری با سوکسله و ماسیراسیون مناسب تر از التراسونیک تعیین شد.
متن کامل [PDF 213 kb]   (2565 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: داروسازی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb