دوره 20، شماره 78 - ( خرداد 1389 )                   جلد 20 شماره 78 صفحات 50-57 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nakhshab M, Vosughi E. The Condition of Neonatal Transport to NICU in Mazandaran . J Mazandaran Univ Med Sci. 2010; 20 (78) :50-57
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-623-fa.html
نخشب مریم، وثوقی الهام. بررسی وضعیت انتقال نوزادان به NICU بیمارستان بوعلی ساری در سال 87-1386. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1389; 20 (78) :50-57

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-623-fa.html


چکیده:   (9318 مشاهده)
سابقه و هدف: از عوامل موثر بر مرگ و میر نوزادان، انتقال نوزاد به روش صحیح از محل تولد به بخش نوزادان یا بخش مراقبت های ویژه نوزادان (NICU) می باشد. شناخت عوامل موثر در روند انتقال می تواند نقش مهمی در بهبود پیش آگهی و نجات جان آنان داشته باشد. در این مطالعه وضعیت انتقال نوزادان نیازمند بهNICU ، به بیمارستان بوعلی ساری بررسی شد.
مواد و روش ها: این پژوهش توصیفی در مدت 6 ماه، تمامی موارد انتقال از سراسر استان مازندران به NICU بیمارستان بوعلی ساری مورد بررسی قرار گرفت. گردآوری داده ها از طریق دو پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافیک مادر و نوزاد، شرح مشکلات، سرانجام نوزادان در بیمارستان مقصد، اقدامات قبل و حین انتقال و وضعیت آماده بودن بیمارستان مقصد انجام گرفت.
یافته ها: در مجموع 148 نوزاد به NICU بیمارستان بوعلی منتقل شدند. بیشترین شیوع انتقال در سن حاملگی 28 تا 32 هفته (32.4 درصد) و در 24 ساعت اول تولد (69.6 درصد) بود. بیشترین علت انتقال شامل RDS (65.5 درصد) و بعد TTN (12.8 درصد) بود. نتایج در مورد تثبیت نوزاد نشان داد که ABG و CXR و قندخون در حدود تقریبا فقط 50 درصد بیماران انجام شده و 10 درصد بیماران با هیپوترمی و 39.2 درصد با سیانوز به مقصد رسیدند. بیشترین میزان انتقال از بیمارستان امام خمینی ساری (68.2 درصد) بوده است. وضعیت بیمارستان مقصد جز خرابی آسانسور (12.8 درصد) در سایر موارد مناسب به نظر میرسید. از 148 نوزاد، 26 نفر (17.6 درصد) فوت کردند. بین سن حاملگی و ضریب آپگار با میزان مرگ و میر این نوزادان ارتباط معنیدار وجود داشت (P<0.05).
استنتاج: روند انتقال نوزاد در استان مازندران نیازمند بهبود وضعیت فعلی از نظر هماهنگی با بیمارستان مقصد، تثبیت نوزاد قبل از اعزام و استفاده از یک تیم ماهر و آموزش دیده می باشد. به علاوه لازم است جهت بهبود وضعیت تجهیزات انتقال شامل انکوباتور پرتابل و آمبولانس دارای ونتیلاتور و توجه به انتقال هوایی برنامه ریزی شود.
متن کامل [PDF 308 kb]   (1193 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb