بررسی فراوانی فاکتور V لیدن (G1691A) پروترومبین G20210A و تغییر C667T در ژن سازنده آنزیم متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز (MTHFR) در بیماران تالاسمی ماژور و اینترمدیا مراجعه کننده به مرکز تحقیقات تالاسمی در مقایسه با افراد سالم در شمال ایران - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 21، شماره 81 - ( فروردين 1390 )                   جلد 21 شماره 81 صفحات 2-9 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hashemi Soteh M, Âliasgharian A, Jalali H, Nejati Fard S, Kosarian M, Karami H. Frequency of Factor V Leiden , Prothrombin G20210 and C667T Mutations in Methylenetetrahydrofolate Reductase in Patients with Beta and Intermediate Thalassemia Compared with Normal Subjects in Northern Iran. J Mazandaran Univ Med Sci. 2011; 21 (81) :2-9
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-653-fa.html
هاشمی سوته سیدمحمدباقر، علی اصغریان آیلی، جلالی حسین، نجاتی فرد سیده نرگس، کوثریان مهرنوش، کرمی حسین. بررسی فراوانی فاکتور V لیدن (G1691A)، پروترومبین G20210A و تغییر C667T در ژن سازنده آنزیم متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز (MTHFR) در بیماران تالاسمی ماژور و اینترمدیا مراجعه کننده به مرکز تحقیقات تالاسمی در مقایسه با افراد سالم در شمال ایران. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1390; 21 (81) :2-9

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-653-fa.html


چکیده:   (10387 مشاهده)
سابقه و هدف: جهش در ژن فاکتورV لیدن (G1691A)، جهش در پروموتور پروترومبین (G20210A) و جهش C667T در ژن سازنده آنزیم متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز (MTHFR) از تغییرات ژنتیکی هستند که خطر ترومبوز را افزایش می دهند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی سه ریسک فاکتور فوق در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور، تالاسمی اینترمدیا و مقایسه آن با افراد سالم می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه 164 نفر شامل 59 بیمار تالاسمی اینترمدیا، 99 بیمار تالاسمی ماژور و 105 فرد نرمال به عنوان گروه کنترل از شمال کشور (شهرستان ساری) مورد بررسی قرار گرفتند. پس از استخراج DNA از خون محیطی به روش استاندارد، به منظور تعیین نوع موتاسیون ها در هر یک از 3 ژن مورد نظر، از دو روش PCR-RFLP وARMS-PCRاستفاده گردید و در نهایت فراوانی آلل ها از نظر آماری با هم مقایسه گردید.
یافته ها: فراوانی جهش G20210A در نمونه نرمال 0.48 درصد بوده است و در نمونه بررسی شده از مبتلایان به تالاسمی ماژور این تغییر دیده نشد. فراوانی آلل جهش یافته C667T (آللT ) در ژن MTHFR به ترتیب با 24 درصد در افراد نرمال، 26 درصد در بیماران اینترمدیا و 18.4 درصد در افراد تالاسمی ماژور دیده شد. فراوانی فاکتورV لیدن نیز در جمعیت نرمال 3.3 درصد، در بیماران تالاسمی اینترمدیا 1.06 و در مبتلایان به تالاسمی ماژور 0.48 درصد بود.
استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد که علی رغم بالاتر بودن ریسک ترومبوز دربیماران تالاسمی (بویژه تالاسمی اینترمدیا)، میزان فراوانی 3 ریسک فاکتور ژنتیکی بررسی شده بین افراد مبتلا به تالاسمی و افراد نرمال تفاوت معنی داری نداشت.
متن کامل [PDF 325 kb]   (1250 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb