فراوانی ژن های کد کننده‏ی آنزیم های تغییر ‏دهنده‏ آمینوگلیکوزیدی در استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران بستری در بخش سوختگی در جنوب غربی ایران - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 25، شماره 134 - ( اسفند 1394 )                   جلد 25 شماره 134 صفحات 147-157 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Malek Hosseini A A, Khoramrooz S, Marashifard M, Parhizgari N, Mansouri F. Frequency of the Genes Encoding Aminoglycoside Modifying Enzymes in Staphylococcus Aureus Isolated from Hospitalized Burn Patients . J Mazandaran Univ Med Sci. 2016; 25 (134) :147-157
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7197-fa.html
ملک حسینی علی اصغر، خرم روز سجاد، مرعشی فرد مسعود، پرهیزگاری نجمه، منصوری فریبا. فراوانی ژن های کد کننده‏ی آنزیم های تغییر ‏دهنده‏ آمینوگلیکوزیدی در استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران بستری در بخش سوختگی در جنوب غربی ایران . مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1394; 25 (134) :147-157

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7197-fa.html


چکیده:   (2500 مشاهده)

سابقه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس از مهم‏ترین پاتوژن‏های بیمارستانی در بیماران سوختگی محسوب می‏گردد. یکی از مهم‏ترین مشکلات در ارتباط با درمان عفونت‏های استافیلوکوکوس اورئوس، مقاومت به آنتی‏بیوتیک‏های آمینوگلیکوزید‏ی است. هدف از مطالعه‏ی حاضر تعیین فراوانی ژن‏‏های کد‏کننده‏ مقاومت آمینوگلیکوزیدی در استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از بیماران سوختگی بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، تعداد 81 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس از نمونه سوختگی بیماران بستری شده در بیمارستان طالقانی شهر اهواز جمع‏آوری گردید. برای بررسی مقاومت به متی‏سیلین، از روش ملکولی واکنش زنجیره‏ای پلیمراز (PCR) و تکثیر ژن mecA استفاده گردید. الگوی حساسیت ضد میکروبی ایزوله‏ها به 11 آنتی‏بیوتیک با روش دیسک آگار دیفیوژن مختلف بررسی شد. فراوانی ژن‏‏های کد‏کننده مقاومت آمینوگلیکوزیدی aac(6)-Ie-aph(2’’)-I، aph(3)-IIIa و  ant(4)-Iaبا استفاده از روش multiplex-PCR بررسی گردید.

یافته‌ها: بیش‏ترین میزان مقاومت به پنی‏سیلین (53/97 درصد)، اریترومایسین (78/77 درصد) و سیپروفلوکساسین (54/76 درصد) دیده شد. هیچ‏کدام از ایزوله‏ها به ونکومایسین مقاوم نبودند. 65/87 درصد ایزوله‏ ها مقاوم به متی‏سیلین (MRSA) بودند. در بین ایزوله‏های مقاوم به آمینوگلیکوزیدها، ژن aac(6)-Ie-aph(2’’)-I بالاترین میزان فراوانی را داشت، به‏طوری‏که از 63 ایزوله مقاوم، 03/46 درصد به‏طور هم‏زمان دارای ژن aac(6)-Ie-aph(2’’)-I و ژن aph(3)-IIIa بودند و 57/28 درصد فقط دارای ژن aac(6)-Ie-aph(2’’)-I بودند. ژن ant(4)-Ia در هیچ‏کدام از این ایزوله‏ها یافت نشد.

استنتاج: با توجه به فراوانی بالای ایزوله‏های MRSA و هم‏چنین درصد بالای ژن‏های کدکننده مقاومت آمینوگلیکوزیدی در استافیلوکوکوس ارئوس جدا شده از منابع بیمارستانی، نظارت مستمر بر فرایندهای کنترل عفونت بیمارستان جهت جلوگیری از گسترش باکتری‏های مقاوم در محیط و انتقال آن به بیماران ضروری است.

متن کامل [PDF 644 kb]   (649 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: ويروس شناسي پزشکي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb