بررسی نحوه مصرف داروهای پیشگیری زخم ناشی از استرس در بخش مراقبت های ویژه کودکان بیمارستان بوعلی سینا ساری - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 25، شماره 134 - ( اسفند 1394 )                   جلد 25 شماره 134 صفحات 33-42 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rafati M, Karami H, Shiva A, Babazadeh F, Motevallian E. |Evaluation of PICU Stress Ulcer Prophylaxis in Sari Bu-Ali Sina Hospital. J Mazandaran Univ Med Sci. 2016; 25 (134) :33-42
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7204-fa.html
رافتی محمدرضا، کرمی حسن، شیوا افشین، بابازاده فاطمه، متولیان الهام. بررسی نحوه مصرف داروهای پیشگیری زخم ناشی از استرس در بخش مراقبت های ویژه کودکان بیمارستان بوعلی سینا ساری. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1394; 25 (134) :33-42

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7204-fa.html


چکیده:   (2179 مشاهده)

سابقه و هدف: زخم ناشی از استرس یا بیماری مخاطی وابسته به استرس (Stress Related Mucosal Disease)، عامل مهم ایجاد عوارض و مرگ در بخش مراقبت‏های ویژه می‏باشد. عدم پیشگیری دارویی از زخم‏های وابسته به استرس‏های فیزیولوژیک، منجر به افزایش نقص عضو و مرگ و میر شده و استفاده غیر ضروری از داروهای مورد استفاده، بیماران را در معرض عوارض مهم و نیز تحمیل هزینه‏های اضافی قرار می‏دهد. هدف از این مطالعه بررسی نحوه مصرف داروهای مورد استفاده در پیشگیری زخم‏های ناشی از استرس در بخش مراقبت‏های ویژه اطفال در بیمارستان آموزشی-درمانی بوعلی سینا ساری بود.

مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی طی سال 1393 در بخش مراقبت‏های ویژه کودکان بیمارستان بوعلی سینا ساری بر روی بیمارانی که داروی پیشگیری زخم ناشی از استرس دریافت کرده بودند، انجام شد. اطلاعات بیماران و شاخص‏های فیزیولوژیک در ارتباط با موارد مصرف داروهای پیشگیری از زخم‏های ناشی از استرس، مقدار تجویزی، فواصل و مدت مصرف بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها، نرم افزار SPSS16 و 05/0p< به عنوان اختلاف معنی‏دار در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: از میان 78 بیمار بستری شده، 40 بیمار حداقل یک داروی پیشگیری زخم ناشی از استرس را دریافت کردند و رانیتیدین معمول‏ترین داروی مصرفی بود (85 درصد بیماران). شایع‏ترین علل تجویز این داروها به ترتیب سپسیس (20 درصد)، NPO (nothing per oral) همراه با تشنج (20 درصد)، NPO به تنهایی (15 درصد)، انتوباسیون (5/12 درصد) و کوآگولوپاتی (5/7 درصد) بودند. بر اساس گایدلاین، تنها برای 5/42 درصد از بیماران، داروی پیشگیری زخم ناشی از استرس، به درستی تجویز شد.

استنتاج: در این مطالعه، 5/57 درصد بیماران بدون وجود اندیکاسیون، داروهای پیشگیری زخم ناشی از استرس دریافت کردند. بنابراین توجه عملی بیش‏تر نسبت به اجرای گایدلاین‏ها جهت کاهش مصرف داروهای پیشگیری زخم ناشی از استرس نیاز می‏باشد.

متن کامل [PDF 777 kb]   (629 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: داروسازی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb