دوره 15، شماره 47 - ( تير 1384 )                   جلد 15 شماره 47 صفحات 26-34 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Fakhri M, Ahmad shirvani M, Mohammadpour Tahmtan R. Comparative study of serum uric acid levels in preeclamptic and normal pregnant women and its related outcomes. J Mazandaran Univ Med Sci. 2005; 15 (47) :26-34
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-731-fa.html
فخری مولود، احمدشیروانی مرجان، محمدپور تهمتن رضاعلی. سطح سرمی اسیداوریک و پی آمدهای آن در زنان حامله طبیعی و پراکلامپتیک. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1384; 15 (47) :26-34

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-731-fa.html


چکیده:   (10845 مشاهده)
سابقه و هدف: پراکلامپسی یک سندرم اختصاصی دوران باردای است که مطالعات مختلفی برای دست یابی به نشانگرهای آن جهت شناخت زودرس بیماری انجام شده است. گزارش های مختلف درباره مفید بودن ارزیابی سطح اسیداوریک در تشخیص پراکلامپسی و پی آمدهای آن، مطالعات بیش تری را در این زمینه می طلبد. هدف از این تحقیق مقایسه سطح سرمی اسید اوریک و پی آمدهای مادری، جنینی آن در زنان پراکلامپتیک و زنان حامله سالم و تعیین حساسیت آن به عنوان نشانگر پراکلامپسی و شدت آن می باشد.
مواد و روشها: در این تحقیق که به صورت مورد - شاهدی انجام شد، 304 زن حامله بستری در زایشگاه بیمارستان حضرت فاطمه (س) شهر ساری (83-1380) مورد بررسی قرار گرفتند. از این تعداد، 151 نفر که مبتلا به پراکلامپسی بودند به عنوان گروه مورد و 153 خانم حامله سالم به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. پس از جمع آوری و ثبت داده ها جهت تجزیه و تحلیل از نرم افزار SPSS و آزمون کای دو، ANOVA و ضریب همبستگی پیرسیون و تعیین حساسیت و ویژگی استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد تعداد بارداری مادر و برخی از پی آمدهای مادری و جنینی در سه گروه (طبیعی، پراکلامپسی شدید و خفیف) اختلاف معنی داری داشت. میانگین غلظت اسیداوریک در سه گروه اختلاف معناداری را نشان داد، و بین گروه پراکلامپسی شدید با گروه طبیعی، بیش ترین اختلاف موجود بود. 34.2 درصد افراد تحت مطالعه در گروه هیپراورسمیک قرارداشتند (اسید اوریک بیش تر و مساوی 5.5 میلی گرم در دسی لیتر) که از این تعداد 71.2 درصد در گروه پراکلامپسی و 28.8 درصد در گروه طبیعی بودند و اختلاف معنی دار بود. با مقایسه مقادیر مختلف اسید اوریک برای تعیین پراکلامپسی و شدت آن، نقطه برش 5.5 میلی گرم در دسی لیتر با حساسیت 52 درصد و ویژگی 80 درصد مناسب تشخیص داده شد. با این معیار نسبت خطر پراکلامپسی شدید 1.93 بود.
استنتاج: نتایج تحقیق نشان داد که حساسیت اسیداوریک در تشخیص پراکلامپسی در حد متوسط می باشد و همچنین می توان از اندازه گیری اسیداوریک در تشخیص شدت پراکلامپسی پی آمدهای مادری و به ویژه جنینی (نوزاد کم وزن، نارس، کاهش یا توقف رشد داخل رحمی جنین و آپگار پایین) استفاده نمود.
متن کامل [PDF 293 kb]   (1830 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb