دوره 26، شماره 135 - ( فروردین 1395 )                   جلد 26 شماره 135 صفحات 20-31 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseinzadeh Varjoy M, Ashrafi Helan J, Salehi N, Bazmani A, Nematollahi A, Imani Baran A. Molecular Detection and Epidemiological Aspects of Dirofilaria immitis in Dogs in Tabriz and Suburbs. J Mazandaran Univ Med Sci. 2016; 26 (135) :20-31
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7330-fa.html
حسین زاده ورجوی مهدی، اشرفی هلان جواد، صالحی نسرین، بازمانی احد، نعمت اللهی احمد، ایمانی باران عباس. تشخیص مولکولی و ارزیابی جنبه های اپیدمیولوژیکی دایروفیلاریا ایمی تیس در سگ های شهرستان تبریز و حومه. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1395; 26 (135) :20-31

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7330-fa.html


چکیده:   (4966 مشاهده)

سابقه و هدف: دایروفیلاریا ایمیتیس یکی از مهم‌ترین نماتودهای بیماری‌زای مشترک بین انسان و گوشتخواران، به ویژه سگ، بوده و باعث بیماری زئونوز دایروفیلاریازیس در انسان و سگ می‌شود. تشخیص آلودگی عمدتاً از طریق روش‌های مختلف میکروسکوپی و سرولوژیکی و اخیراً به روش مولکولی انجام می‌شود. هدف از مطالعۀ حاضر برآورد دقیق آلودگی انواع سگ‌ها در شهرستان تبریز و حومه به دایروفیلاریا ایمیتیس با استفاده از روش مولکولی و تعیین فاکتورهای خطر اپیدمیولوژیکی مؤثر در شیوع آلودگی بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی، در مجموع 121 قلاده سگ شامل سگ‌های گله، خانگی، نگهبان، تجاری و ولگرد با گروه‌های سنی زیر 2 سال، 4-2 سال و بالای 4 سال از مناطق مختلف شهرستان تبریز برای نمونه‌گیری انتخاب و از ورید سفالیک آن ها نمونۀ خون اخذ گردید. پس از استخراج DNA، برای تشخیص و برآورد آلودگی قطعه‌ای به طول 432 جفت باز از ژن 18s rRNA انتخاب و با استفاده از پرایمرهای اختصاصی تکثیر شد.

یافته‌ها: از 121 نمونه خون اخذ شده، 14 نمونه (6/11 درصد) (عمدتاً سگ گله) از نظر دایروفیلاریا ایمیتیس مثبت بودند. در آنالیز آماری داده‌ها، صرفاً شیوع آلودگی بر اساس مناطق مختلف جغرافیائی (036/0= p) دارای اختلاف معنی‌دار بود.

استنتاج: علی‌رغم پیشرفت‌های چشمگیر در کنترل و پیشگیری بیماری‌های انگلی، آلودگی به دایروفیلاریا ایمیتیس در جمعیت سگ­های استان آذربایجان‌شرقی هم چنان وجود دارد و توصیه می‌شود یک توجه ویژه توسط صاحبان دام و مسئولین بهداشتی در ارتباط با حفاظت سگ‌ها در برابر آلودگی به این انگل مهم و احیاناً انتقال آن به جوامع انسانی مبذول شود.

متن کامل [PDF 645 kb]   (1056 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb