اثر درمانی ترتینوئین بر سطح انسولین پلاسما و میزان نیتریک اکساید در موش های C57BL/6 دیابتی شده با استرپتوزوتوسین - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 26، شماره 136 - ( اردیبهشت 1395 )                   جلد 26 شماره 136 صفحات 1-8 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Malekifard F, Delirezh N, Hobbenaghi R, Malekinejad H. Therapeutic Effects of Tretinoin on Plasma Insulin and Nitric Oxide Levels in Streptozotocin-induced Diabetes in C57BL/6 Mice. J Mazandaran Univ Med Sci. 2016; 26 (136) :1-8
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7526-fa.html
ملکی فرد فرین، دلیرژ نوروز، حب نقی رحیم، ملکی نژاد حسن. اثر درمانی ترتینوئین بر سطح انسولین پلاسما و میزان نیتریک اکساید در موش های C57BL/6 دیابتی شده با استرپتوزوتوسین. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1395; 26 (136) :1-8

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-7526-fa.html


چکیده:   (2379 مشاهده)

سابقه و هدف: ترتینوئین از جمله فعال‌ترین متابولیت‌های رتینوئیک اسید در بدن است که دارای انواع فعالیت‌های بیولوژیکی از جمله اثر آنتی‌اکسیدانی و تعدیل گر ایمنی در موارد التهابی و خودایمنی می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات ترتینوئین بر سطح انسولین پلاسما و میزان نیتریک اکساید در موش‌های C57BL/6 دیابتی شده با استرپتوزوتوسین بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 15 سر موش نر C57BL/6، به 3 گروه 5 تایی تقسیم‌بندی شدند: 1) گروه نرمال، 2)گروه کنترل دیابتی (تزریق استرپتوزوتوسین روزانه mg/kg/day 40 برای 5 روز متوالی) و 3) گروه درمانی (تزریق ترتینوئین روزانه mg/kg/day i.p.20 برای 21 روز پس از القائ دیابت). سپس میزان تولید نیتریک اکساید در محیط کشت سلول‌های طحالی و سطح انسولین پلاسما سنجیده شد. داده‌های آماری توسط آزمون آنالیز واریانس یک طرفه (ANOVA) و Tukey s test توسط نرم‌افزار آماری Microsoft Excel مورد ارزیابی قرار گرفت.

یافته‌ها: ترتینوئین مانع از کاهش سطح انسولین پلاسما ایجاد شده توسط STZ شد که نشان از اثر پیشگیرانه تریتینوئین در تخریب سلول‌های B بود. هم‌چنین تولید نیتریک اکساید به طور قابل ملاحظه ای در گروه درمانی کاهش یافت (05/0< p).

استنتاج: این یافته‌ها نشان می‌دهد که ترتینوئین ممکن است اثر درمانی در برابر تخریب خودایمن سلول‌های بتا پانکراس در طی دیابت نوع 1 ایجاد شده توسط STZ در موش داشته باشد.

متن کامل [PDF 746 kb]   (925 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb