بررسی تراکم معدنی استخوانی و عوامل مرتبط در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور و اینترمدیا - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 21، شماره 86 - ( بهمن 1390 )                   جلد 21 شماره 86 صفحات 63-73 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kosaryan M, Vahidshahi K, Emadi jamali A, Sarparast L. Bone mineral density (BMD) of patients with beta thalassemia, Thalassemia Research Center, 2007. J Mazandaran Univ Med Sci. 2012; 21 (86) :63-73
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-857-fa.html
کوثریان مهرنوش، وحیدشاهی کورش، عمادی جمالی اعظم، سرپرست لیلا. بررسی تراکم معدنی استخوانی و عوامل مرتبط در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور و اینترمدیا. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1390; 21 (86) :63-73

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-857-fa.html


چکیده:   (9877 مشاهده)
سابقه و هدف: استئوپنی و استئوپورز از عوارض شناخته شده و شایع کم‌خونی ارثی بتا تالاسمی است. به منظور بررسی فراوانی و عوامل خطر این عارضه و همچنین بررسی مجدد بیمارانی که درمان هایی دریافت کرده بودند این مطالعه در بیماران مراجعه‌کننده به بخش تالاسمی بیمارستان بوعلی سینا ساری انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه به روش مرور پرونده‌ها انجام گردید. خصوصیات دموگرافیک بیماران، داروهای مصرفی، متوسط هماتوکریت 5 سال قبل و نتیجه تراکم معدنی استخوان استخراج و ثبت شد. برای مقایسه از Z Score تراکم معدنی استخوان با روش DEXA در نواحی مهره‌های کمری و گردن استخوان ران استفاده شد. یافته‌ها: از 125 بیماری که سنجش تراکم معدنی استخوان در آن ها انجام شده بود 73 نفر(58 درصد) تالاسمی ماژور و بقیه اینترمدیا بودند. بر اساس امتیاز Z Score ، 17 درصد طبیعی، 61 درصد استئوپنیک و 17 درصد استئوپروتیک بودند. همبستگی سن با کمبود تراکم معدنی استخوان معنی‌دار بود (000/0p<) و به ازای هر سال 7 درصد از تراکم استخوان کاسته می‌شد. تراکم استخوانی مهره‌های کمری در مردان پایین‌تر بود (001/0p<). همبستگی منفی معنی‌دار بین تراکم معدنی استخوان و متوسط هماتوکریت 5 سال قبل دیده شد (005/0p<). همبستگی معنی‌دار بین شدت استئوپنی با سن شروع ترانسفوزیون دیده نشد. بیماران اینترمدیا تراکم معدنی استخوان پایین‌تری داشتند. علی‌رغم مصرف کلسیم و ویتامین D و کلسیتریول و بیسفوسفونات در بیمارانی که در بررسی اول تراکم معدنی استخوان کمتر از 5/2- داشتند، وضعیت تراکم بهتر نشده بود و در قسمت فمور بیماران ماژور این وضعیت بدتر شده بودند (001/0p<). استنتاج: با توجه به فراوانی بالای استئوپنی و استئوپورز در بیماران مطالعه حاضر، سنجش تراکم معدنی استخوان و باید در بررسی‌های معمول بیماران قرار داشته باشد. درمان‌های انجام شده به دلیل کافی نبودن یا عدم تبعیت بیمار مؤثر نبوده و شاید درمان جدی‌تر مانند بیسفوسفونات تزریقی یا خوراکی با مقدار بالاتر لازم باشد
متن کامل [PDF 308 kb]   (1501 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb