چکیده: (18384 مشاهده)
چکیده
سابقه و هدف: مشاهدات نشان دادهاند که سروصدا در رأس فهرست شکایاتی است که توسط کارکنان و نیز از سوی بیماران گزارش شده است. هدف پژوهش حاضر یافتن منبع اختلالات ناشی از سر و صدای بیمارستانی و تمایز بین سروصدای ایجاد شده توسط افراد و اشیاء میباشد.
مواد و روش ها: این مطالعه پژوهشی از نوع علّی پس از وقوع است. به منظور بررسی رابطهی متغیرها، اختلالات ناشی از سروصداهای بیمارستانی در 161 بیمار پس از عمل جراحی در بیمارستانهای شهر اصفهان انجام شده است. نمونهگیری به صورت تصادفی نظامدار بود. بیماران در این پژوهش پرسشنامه اختلالات ناشی از سر و صدای بیمارستانی (توپف، 1985)، حساسیت به صدا (واین اشتاین، 1978) و مطلوبیت اجتماعی (مارلو-کرون، 1964) را تکمیل کردند و برای بهدست آوردن سر و صدای عینی از گویههای خودگزارشی طراحی شده برای این پژوهش استفاده شد.
یافته ها: یافتهها نشان داد هرچه حساسیت به صدا بیشتر شود احساس آزار دیدن از صدا نیز افزایش مییابد. بر خلاف تصور عموم، آزار دیدن از صدای ادراک شده با افزایش هم اتاقیها کاهش مییابد اما با افزایش وسایل صدادار افزایش مییابد.
استنتاج: بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت درجه و میزان واکنش به سر و صدا به میزان سر و صدای عینی وابسته است. هر چند در دو زمینه شیء (وسایل صدادار) و فرد (تعداد هم اتاقی) اولی در جهت افزایش و دومی در جهت کاهش آزار دیدن نسبت به سر و صدا عمل میکند. تلویحات این پژوهش در محیطهای بیمارستانی برای کاهش آزار ادراک شده سر و صدا مورد بحث قرار گرفته است.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |