بررسی مقاومت انسولینی در افراد چاق و بروز اجزاء سندروم X - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 9، شماره 25 - ( زمستان 1378 )                   جلد 9 شماره 25 صفحات 39-44 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moghaddam K, Mahdavi A, Ïzadi A, Âkhtar Kavan K, Savag S, Khalilian A. Study of Insuline Resistance in Obeses and Onset of X Syndrome . J Mazandaran Univ Med Sci. 2000; 9 (25) :39-44
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-941-fa.html
گوهری مقدم کیوان، مهدوی علیرضا، ایزدی آرمان، اختر کاوان کیوان، ساوج شکوفه، خلیلیان علیرضا. بررسی مقاومت انسولینی در افراد چاق و بروز اجزاء سندروم X. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1378; 9 (25) :39-44

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-941-fa.html


چکیده:   (21274 مشاهده)
سابقه و هدف : 33درصد جمعیت کشورهای پیشرفته را افراد چاق تشکیل می دهند. علاوه بر عوارضی چون استئوآرتروز و سنگهای صفراوی، احتمال بروز بیشتر برخی از سرطان ها، چاقی با اختلالات متابولیک که مجموعاً به عنوان سندروم X عنوان می شود، همراه است. این اختلالات شامل هیپرلیپیدمی، هیپرتانسیون، هیپراوریسمی، دیابت و بیماری ایسکمی می باشند. هر یک از این اختلالات به تنهایی می توانند موجب گرفتاری یا مرگ و میر افراد چاق شوند. این مطالعه با توجه به کمبود مطالعات در مورد رابطه چاقی با مقاومت انسولینی در کشور انجام شد. هیپرانسولینیسم ناشی از مقاومت انسولینی توجیه کننده همراهی این عوارض متابولیک می باشد.
مواد و روش ها: مجموعاً 56 مرد و زن در چهار گروه چاق و لاغر بر اساس شاخص جرم بدن (BMÏ) انتخاب شدند. مطالعه از نوع مورد- شاهدی بود. نمونه سرم ناشتا برای سنجش انسولین سرم، قند، اسیداوریک و چربی گرفته شد. فشار خون افراد نیز در همان وضعیت ناشتا در دو نوبت اندازه گیری شد. اطلاعات استخراج شده به وسیله روش آماری Students non paired t-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج : انسولین ناشتای سرم در گروه چاق µÏ/ml 5/6 ± 4/5 و در گروه لاغر µÏ/ml 2/1 ± 2/2 بود که تفاوت معنی داری را نشان می داد (P<0.02). فشار خون سیستولیک در افراد چاق mmHg 8/12 ± 8/123 و در افراد لاغر mmHg 3/8 ± 3/115 بود که تفاوت آماری معنی داری را نشان داد (P<0.01). فشار خون دیاستولیک در افراد چاق mmHg 5/9 ± 4/81 و در افراد لاغر mmHg 7 ± 74 بود که تفاوت آماری معنی داری را نشان می داد (P<0.01). قند، اسید اوریک و لیپیدهای سرم تفاوت معنی داری را نشان ندادند.
استنتاج : این مطالعه مانند مطالعات اولیه هیپرانسولینیسم (مقاومت انسولینی) را در افراد چاق نشان داد. فشار خون سیستولیک و دیاستولیک نیز به عنوان یکی از اجزاء سندروم X در افراد چاق بیش از افراد لاغر بود لیکن در تعریف هیپرتانسیون قرار نمی گرفت.
متن کامل [PDF 176 kb]   (2411 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb