بررسی رابطه ائوزینوفیلی با درگیری عروق کرونر در بیماران مبتلا به بیماری کاوازاکی - مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
دوره 22، شماره 88 - ( اردیبهشت 1391 )                   جلد 22 شماره 88 صفحات 10-16 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rezai M S, Shokohi L, Saffar M J, Zeinali A, Abaskhanian A. Investigating the Relationship between Eosinophilia and Coronary Artery Disease in Patients with Kawasaki Disease. J Mazandaran Univ Med Sci. 2012; 22 (88) :10-16
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-987-fa.html
رضایی محمد صادق، شکوهی لیلا، صفار محمدجعفر، زینعلی آیدا، عباسخانیان1 علی. بررسی رابطه ائوزینوفیلی با درگیری عروق کرونر در بیماران مبتلا به بیماری کاوازاکی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1391; 22 (88) :10-16

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-987-fa.html


چکیده:   (10940 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماری کاوازاکی یک واسکولیت شایع در کودکان بوده که در مطالعات مختلف نتایج متفاوتی از ارتباط ائوزینوفیلی با درگیری عروق کرونر در این بیماران گزارش شده است. به‌منظور بررسی احتمال وجود ارتباط ائوزینوفیلی و درگیری عروق کرونر، مطالعه حاضر انجام شد. مواد و روش‌ها: بررسی حاضر یک مطالعه توصیفی- تحلیلی می‌باشد که طی یک دوره 13 ساله 61 کودک مبتلا به کاوازاکی که به یک بیمارستان ریفرال دانشگاهی مراجعه نمودند، انجام شد. بیماران از نظر ائوزینوفیلی و درگیری عروق کرونر بررسی شدند و داده‌ها با کمک آزمون‌های آماری Fisher exact و t-test ارزیابی شد. یافته‌ها: از 61 بیمار مورد بررسی 28 نفر دختر (46 درصد) و 33 نفر پسر (54 درصد) بودند. میانگین سنی مبتلایان 23 ± 56/36 ماه بود و 85 درصد بیماران را کودکان زیر 5 سال تشکیل می‌دادند در 28 مورد (9/45 درصد) ائوزینوفیلی و در 5 نفر(8/14 درصد) درگیری عروق کرونر وجود داشت. در25 درصد موارد با ائوزینوفیلی درگیری عروق کرونر وجود داشت و در6 درصد موارد بدون ائوزینوفیلی درگیری عروق کرونر وجود داشت. ارتباطی بین جنس و ائوزینوفیلی و درگیری عروق کرونر وجود نداشت. تفاوت آماری واضحی بین میانگین سنی دو گروه دیده نشد. استنتاج: وجود ائوزینوفیلی در بیماران کاوازاکی تأثیر معنی‌داری در کاهش یا افزایش ابتلاء به درگیری عروق کرونر نداشت. البته اگر مطالعات دیگری در حجم وسیع‌تر و چند مرکزی صورت گیرد می‌تواند این موضوع را به طور دقیق مشخص نماید.
متن کامل [PDF 158 kb]   (1311 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb