دوره 36، شماره 258 - ( تیر 1405 )                   جلد 36 شماره 258 صفحات 235-222 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Habibzadeh S, Yousefi R, Rafati S, Seyed N. A Review of Next-Generation Plasmid Systems for the Design and Optimization of DNA Vaccines. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (258) :222-235
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22390-fa.html
حبیب زاده سیما، یوسفی رویا، رأفتی سیما، سیّد نگار. مروری بر سامانه‌های پلاسمیدی نسل جدید در طراحی و بهینه‌سازی واکسن‌ های DNA. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (258) :222-235

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22390-fa.html

مروری بر سامانه‌های پلاسمیدی نسل جدید در طراحی و بهینه‌سازی واکسن‌ های DNA
سیما حبیب زاده ، رویا یوسفی ، سیما رأفتی ، نگار سیّد
چکیده:   (24 مشاهده)
به‌طور حتم واکسن‌ها جزء مهم‌ترین دستاوردهای علم پزشکی محسوب می‌شوند که با ارتقا وضعیت سلامت جوامع بشری، نیمه عمر مفید انسان را به بالاترین مرز ممکن در قرن بیست و یکم افزایش داده‌اند و انسان را از بیماری‌های خطرناک نظیر آبله، طاعون، فلج اطفال و کزاز مصون نگه داشته‌اند. با این وجود، برخی بیماری‌ها که به‌واسطه‌ی ایمنی سلولی کنترل می‌شوند و بیش از آنتی بادی به پاسخ‌های قوی اکتسابی نیازمندند، هم‌چنان واکسنی ندارند. واکسن‌های نسل سوم یا DNA واکسن‌ها از جمله موارد پیشرفت تکنولوژی‌های واکسن هستند که نیاز به تحریک ایمنی سلولی را به‌خوبی برآورده می‌کنند و مزایای فراوانی دارند ولی هنوز واکسنی بر پایه‌ی DNA در بازار برای عفونت‌های انسانی وجود ندارد. مهم‌ترین دلیل، وجود بخش‌های پروکاریوتی بر روی سازه‌های DNA است. بخش‌های پروکاریوتی ناقل های DNA نسل اول، تنها در مراحل آزمایشگاهی تهیه واکسن کاربرد دارند و پس از انتقال به بدن انسان نقشی ایفا نمی ‌نند ولی همین ناحیه مشکلاتی به‌دنبال می آورد که خطر گسترش مقاومت‌های آنتی‌بیوتیکی در جمعیت انسانی از جملۀ آن ها است. خوشبختانه، به‌واسطه توسعه دانش مولکولی در ارتباط با رفع معایب ناقل‌های متداول نسل اول، ناقل های جایگزین در حال معرفی به حوزۀ واکسن‌های اسید نوکلئیکی هستند. این مطالعه مروری با هدف، معرفی این ناقل های جایگزین و نحوۀ عملکرد آن‌ها، انجام پذیرفت. جایگزینی نسل اول ناقل‌های پلاسمیدی با ناقل های نسل جدید می‌تواند امید تازه‌ای برای ورود واکسن‌های کارآمد علیه بیماری‌های عفونی که به تحریک پاسخ‌های سلولی وابسته هستند مانند لیشمانیوز به بازار واکسن‌های انسانی ایجاد نماید. این فناوری نه تنها در نسل آینده واکسن ها بلکه در تمام عرصه‌های پزشکی مولکولی از جمله ژن درمانی، ویرایش ژنی و ایمنی درمانی راهکاری قابل اطمینان در افزایش کارایی ارائه خواهد داد.
واژه‌های کلیدی: پلاسمید، ژن مقاومت به آنتی بیوتیک، نسل جدید، واکسن
متن کامل [PDF 792 kb]   (21 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: ايمونولوژي
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA
ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb