دوره 36، شماره 258 - ( تیر 1405 )                   جلد 36 شماره 258 صفحات 183-171 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Aali S, Rezazadeh F, Sharifi P. A Systematic Review of Biomechanical Risk Factors for Non-Contact Anterior Cruciate Ligament Injury: Discrepancies Between Laboratory Assessments and Ecologically Valid Match Conditions. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (258) :171-183
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22680-fa.html
عالی شیرین، رضازاده فرهاد، شریفی پریا. مروری سیستماتیک بر عوامل خطر بیومکانیکی آسیب غیربرخوردی رباط صلیبی قدامی با تأکید بر تفاوت ارزیابی‌های آزمایشگاهی و شرایط مسابقه با اعتبار اکولوژیک. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (258) :171-183

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22680-fa.html


چکیده:   (22 مشاهده)
سابقه و هدف: با وجود تمرکز بر اصلاح عوامل خطر بیومکانیکی مانند والگوس دینامیک زانو و ضعف عضلات هیپ، نرخ آسیب رباط متقاطع قدامی در ورزشکاران همچنان بالاست. این مطالعه مروری سیستماتیک با هدف بررسی تفاوت بین کینماتیک آزمایشگاهی و مکانیزم‌های واقعی آسیب و نقش عوامل شناختی در بروز آن، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه مروری سیستماتیک، جستجوی جامع در پایگاه‌های داده PubMed، Web of Science، PEDro و Scopus انجام شد. از موتور جستجوی Google Scholar برای جستجوی منابع خاکستری استفاده شد. این جستجو دوره زمانی ۱ ژانویه ۲۰۱۰ تا ۱ ژانویه ۲۰۲۵ را پوشش داد. مطالعاتی که به بررسی بیومکانیک فرود/برش، آنالیز ویدئویی آسیب‌های واقعی و تأثیر بارهای شناختی پرداخته بودند، وارد مطالعه شدند. کیفیت روش‌شناسی ۲۶ مقاله نهایی با استفاده از چک ‌لیست تعدیل ‌شده Downs & Black ارزیابی شد و داده‌ها با روش سنتز روایی تحلیل گردیدند.
یافتهها: آنالیزهای ویدئویی نشان دادند که آسیب‌های واقعی اغلب در شرایط دفاعی و پیش‌بینی ‌نشده رخ می‌دهند و الزاماً با والگوس شدید همراه نیستند. همچنین همبستگی ضعیفی بین کینماتیک آزمایشگاهی و حرکات واقعی مسابقه مشاهده شد. افزودن بار شناختی و تصمیم‌گیری حین مانورهای برش، مکانیک زانو و گشتاورهای مفصلی را به‌طور معناداری افزایش می‌دهد؛ عاملی که در غربالگری‌های رایج کم‌تر مورد توجه است.
استنتاج: تست‌های آزمایشگاهی که در محیط‌های کاملاً قابل ‌پیش‌بینی انجام می‌شوند، ممکن است به‌تنهایی برای پیش‌بینی آسیب در محیط پیچیده مسابقه کافی نباشند. به نظر می‌رسد آسیب رباط متقاطع قدامی حاصل تعامل نقص در کنترل حرکتی و خطاهای شناختی است. بنابراین، پیشنهاد می‌شود پروتکل‌های غربالگری و پیشگیری، علاوه بر اصلاح تکنیک، شامل چالش‌های عصبی- شناختی و تمرینات در شرایط پیش‌بینی ‌نشده باشند تا شرایط واقعی مسابقه را بهتر بازتاب دهند.
متن کامل [PDF 855 kb]   (19 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: بیومکانیک ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb