سابقه و هدف: اسکیزوفرنی افزون بر نشانههای مثبت و منفی، با نارساییهای شناختی پایداری همراه است که نقش مهمی در ناتوانی عملکردی داشته و به درمانهای ضدروانپریشی پاسخ محدودی می دهند. ملاتونین با خواص آنتیاکسیدانی و محافظت عصبی میتواند درمان کمکی مؤثری باشد. بااینحال، شواهد بالینی موجود محدود و ناهمگون هستند. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی ملاتونین بر عملکرد شناختی و کیفیت خواب بیماران اسکیزوفرنی تحت درمان با ریسپریدون انجام شد.
مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور بر روی 66 بیمار اسکیزوفرنی انجام شد. بیماران به طور تصادفی به دو گروه دریافتکننده ملاتونین (6 میلیگرم) یا دارونما همراه با ریسپریدون تخصیص یافتند. شناخت و کیفیت خواب درخط پایه، هفته های چهارم و ششم با آزمونهای MoCA، WMS-III و PSQI ارزیابی شد. دادهها با آزمونهای ناپارامتریک فریدمن، منویتنی، ویلکاکسون (با تصحیح بونفرونی) و محاسبه اندازه اثر r = Z/√N تحلیل شدند.
یافتهها: بر اساس آزمون شاپیرو-ویلک، توزیع داده ها برای متغیرهای اصلی در هر دو گروه غیرنرمال بود(0/05< P). در هفته ششم، نمرات کلّی حافظه وکسلر(0/74= r ، 0/001< P) و MoCA (0/61= r ، 0/001< P) در گروه ملاتونین افزایش معنی داری یافت، در حالیکه تغییرات گروه دارونما معنیدار نبود (0/07= r ، 0/05> P). نمرات کیفیت خواب نیز صرفاً در گروه مداخله بهبود معنی داری نشان داد (0/61= r ، 0/001< P). مقایسههای بینگروهی در هفته ششم برتری معنیدار ملاتونین را در تمامی شاخصهای شناختی و خواب تأیید کرد (0/001> P). آزمون ویلکاکسون، معنیداری تغییرات درون گروهی در گروه مداخله را در هر سه مقطع زمانی نشان داد (0/001< P). عوارض جانبی خفیف و بین دو گروه یکسان بود (0/05> P).
استنتاج: ملاتونین با اثربخشی مطلوب، موجب بهبود معنیدار شناخت و کیفیت خواب بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی شد؛ بنابراین میتواند مداخلهای کمکی در مدیریت نقایص شناختی باشد.
شماره ثبت کارآزمایی بالینی : IRCT IRCT20230619058537N1
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |