دوره 36، شماره 258 - ( تیر 1405 )                   جلد 36 شماره 258 صفحات 131-125 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nasiri Formi E, Tabatabaei Aghda S A, Azizi S, Siahposht-Khachaki A, Darayee M, Ebrahimnejad P. Comparison of the Effects of Abukhalsa (Arnebia euchroma) Ointment and Silver Nanoparticle-Containing Mupirocin Ointment on Macroscopic and Histopathological Changes During Burn and Surgical Wound Healing in Rats. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (258) :125-131
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22894-fa.html
نصیری فرمی ابراهیم، طباطبائی عقدا سید ابوالفضل، عزیزی سهیل، سیاه پشت خاچکی علی، دارایی مسعود، ابراهیم نژاد پدرام. مقایسه اثرات پماد ابوخلسا (Arnebia Euchroma ) و پماد موپیروسین حاوی نانوذرات نقره بر تغییرات ماکروسکوپی و هیستوپاتولوژیک ترمیم زخم‌های سوختگی و جراحی در موش صحرایی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (258) :125-131

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22894-fa.html


چکیده:   (19 مشاهده)
سابقه و هدف: این مطالعه با هدف مقایسه اثرات پماد گیاهی (AE) Arnebia Euchroma با پماد موپیروسین حاوی نانوذرات نقره (Nano) بر تغییرات ماکروسکوپی و هیستوپاتولوژیک زخم‌های سوختگی و جراحی در رت‌های نر نژاد ویستار انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۷۲ رت نر از نژاد ویستار به ۱۲ گروه تقسیم شدند (۷ گروه برای مدل سوختگی و ۵ گروه برای مدل زخم جراحی). روند ترمیم زخم با اندازه‌گیری سطح زخم در روزهای ۳، ۷، ۱۴ و ۲۱ و همچنین با ارزیابی کیفی بافت‌شناسی (با رنگ‌آمیزی هماتوکسیلینائوزین) در روزهای ۷ و ۲۱ پس از ایجاد زخم مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: در مدل زخم سوختگی، در روز سوم تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها مشاهده نشد، اما از روز هفتم به بعد تفاوت‌ها به‌طور قابل ‌توجهی افزایش یافتند. تا روز بیست‌ویکم، گروه‌های تحت درمان با AE (در غلظت‌های ۲ و ۵ درصد) و Nano (در غلظت‌های ۲ و ۵ درصد) به ترمیم کامل دست یافتند، در حالی که گروه دریافت‌کننده سیلور سولفادیازین (SSD) کم‌ترین میزان بهبودی را نشان داد. در مدل زخم جراحی، تمامی گروه‌ها تا روز بیست‌ویکم بهبود کامل پیدا کردند و گروه 2 درصد Nano بیش‌ترین سرعت ترمیم را داشت. با این حال، ارزیابی هیستوپاتولوژیک بافت در روز بیست‌ویکم نشان داد که گروه‌های SSD، موپیروسین و 5 درصد AE بافتی با تراکم و جهت‌گیری بهتر رشته‌های کلاژن تولید کردند، در حالی که بافت حاصل از گروه 2 درصدNano از نظر بلوغ بافتی ضعیف‌تر بود.
استنتاج: کارایی درمان زخم وابسته به نوع زخم است. فرمولاسیون‌های مبتنی بر نانو و ترکیبات گیاهی در زخم‌های سوختگی پیچیده عملکرد برتری نشان دادند. در زخم‌های جراحی، تعادلی میان سرعت ترمیم و کیفیت نهایی بافت وجود دارد؛ به این معنا که سرعت بالای ترمیم الزاماً به بازسازی بافتی با کیفیت‌تر منجر نمی‌شود.


متن کامل [PDF 624 kb]   (17 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb