دوره 36، شماره 262 - ( ویژه نامه مهر 1405 )                   جلد 36 شماره 262 صفحات 280-272 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moghadami A, Mirzaee F, Vesgari Kiasari Z, Yousefi S S. Potential of Morus nigra for the Management of Radio- or Chemotherapy-Induced Oral Mucositis: An Integrative Review from Persian Medicine to Modern Evidence. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (262) :272-280
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23186-fa.html
مقدمی علی، میرزایی فاطمه، وسگری کیاسری زکیه، یوسفی سیده صدیقه. نقش بالقوه شاه توت (Morus nigra) در مدیریت موکوزیت دهانی ناشی از رادیوتراپی یا شیمی‌ درمانی: یک مرور روایی تلفیقی از طب ایرانی و شواهد نوین. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (262) :272-280

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23186-fa.html


چکیده:   (52 مشاهده)
موکوزیت دهانی یکی از عوارض شایع و ناتوان ‌کننده شیمی‌ درمانی و پرتو درمانی، به‌ویژه در بیماران مبتلا به سرطان‌های سر و گردن است. این عارضه با ایجاد زخم‌های دردناک در مخاط دهان، موجب اختلال در تغذیه، کاهش پایبندی به درمان و افت کیفیت زندگی بیماران می‌شود. در طب ایرانی شاه توت از دیرباز برای درمان زخم‌های دهانی و بیماری‌های التهابی مورد استفاده قرار گرفته است. پژوهش‌های معاصر نیز به بررسی ترکیبات زیست ‌فعال و ظرفیت درمانی آن در مدیریت موکوزیت دهانی پرداخته‌اند.
در این مطالعه، یک مرور روایی با جستجوی پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Web of Science، Embase و Google Scholar انجام شد. برای جستجو از ترکیبی از اصطلاحات MeSH و واژه‌های آزاد مرتبط با Morus Nigra، موکوزیت دهانی، شیمی‌ درمانی، پرتو درمانی و طب ایرانی استفاده شد. هم‌چنین، متون کلاسیک طب ایرانی، از جمله قانون در طب، الحاوی، مخزن‌الادویه، ذخیره خوارزمشاهی و تحفه المؤمنین مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات پیش‌بالینی و بالینی که به ارزیابی  M. nigra یا ترکیبات آن در ارتباط با موکوزیت دهانی، التهاب یا ترمیم زخم پرداخته بودند، وارد این مرور شدند.
در منابع طب ایرانی، M. nigra دارای طبیعت سرد و تر توصیف شده و به‌طور سنتی برای درمان زخم‌های دهانی مورد استفاده قرار گرفته است. مطالعات فیتوشیمیایی، مقادیر قابل‌ توجهی از آنتوسیانین‌ها، فلاونوئیدها و اسیدهای فنولیک‌ را در این گیاه نشان داده‌اند که از فعالیت‌های آنتی‌‌اکسیدانی و ضد التهابی برخوردارند. M. nigra دارای خواص امیدوارکننده آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی، ضدمیکروبی و ترمیم‌ کننده زخم است که می‌تواند از نظر پیشگیری و درمان موکوزیت دهانی حائز اهمیت باشد. شواهد زیست ‌پزشکی موجود تا حدی از کاربردهای سنتی این گیاه در طب ایرانی حمایت می‌کنند. با این ‌حال، تعداد مطالعات بالینی موجود هم‌چنان محدود است. انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی ‌شده بزرگ‌تر و با طراحی مناسب برای تأیید اثربخشی، تعیین بهترین فرمولاسیون و دوز مصرفی، و ارزیابی دقیق ایمنی آن پیش از ورود به مراقبت‌های حمایتی روتین بیماران مبتلا به سرطان ضروری است.
متن کامل [PDF 587 kb]   (33 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: پزشک عمومی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb