دوره 36، شماره 263 - ( آبان 1405 )
جلد 36 شماره 263 صفحات 229-218 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mohammadi-Sarab S, Ghamari D, Amani S, Nikouei M, Ahmadipour N, Aghaei A. Association Between Self-Compassion and Mental Health Among Older Adults Residing in a Nursing Home in Sanandaj, Iran (2021): A Cross-Sectional Study. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (263) :218-229
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23191-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23191-fa.html
محمدی سراب سوما، قمری دریا، امانی سعیده، نیکویی مازیار، احمدی پور نرگس، آقایی عباس. همبستگی بین خودشفقت‌ورزی و وضعیت سلامت روان در سالمندان مقیم خانه سالمندان سنندج در سال ۱۴۰۰: یک مطالعه مقطعی. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (263) :218-229
چکیده: (23 مشاهده)
سابقه و هدف: سلامت روان یکی از مؤلفه‌های اساسی سالمندی سالم است. خودشفقت‌ورزی به‌عنوان منبعی روان‌شناختی مرتبط با سلامت روان مطرح شده، اما شواهد در سالمندان مقیم مراکز نگهداری محدود است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین خودشفقت‌ورزی و سلامت روان در سالمندان مقیم خانه سالمندان شهر سنندج انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال ۱۴۰۰ روی ۱۰۱ سالمند مقیم یک خانه سالمندان در شهر سنندج و به روش سرشماری انجام شد. داده‌ها با استفاده از چک‌لیست اطلاعات دموگرافیک، مقیاس کوتاه خودشفقت‌ورزی و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) جمع‌آوری شدند. با توجه به نرمال نبودن توزیع بیشتر متغیرهای کمی بر اساس آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، برای تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی رتبه‌ای اسپیرمن و آزمون‌های من‌ویتنی و کروسکال-والیس استفاده شد. آنالیزهای آماری با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۵ انجام شد. سطح معناداری 0/05>P در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 84/99±74/9 سال و 38/6 درصد (۳۹ نفر) زن بودند. میانگین نمره خودشفقت‌ورزی 46/72±31/7 بود. خودشفقت‌ورزی با خرده‌مقیاس‌های علائم جسمانی(0/41- = rs، 0/001< P)،اضطراب و اختلال خواب(0/34- = rs، 0/001< P) و افسردگی (0/32- = rs، 0/001= P) همبستگی معکوس و معنادار داشت؛ خودشفقت‌ورزی بیشتر با علائم کمتر همراه بود. در مقابل، بین خودشفقت‌ورزی و خرده‌مقیاس اختلال در کارکرد اجتماعی همبستگی مستقیم و معنی دار دیده شد (0/55= rs، 0/001< P)؛ یعنی خودشفقت‌ورزی بیشتر با نمره بالاتر اختلال عملکرد اجتماعی همراه بود. بین نمره خودشفقت‌ورزی و نمره کل GHQ-28 همبستگی معنی داری مشاهده نشد (0/12- = rs، 0/236= P). نمره کل GHQ-28 بین دو جنس تفاوت معنی داری نداشت (0/165= P) اما برخی خرده‌مقیاس‌ها و خودشفقت‌ورزی تفاوت جنسیتی معنی دار داشتند. با افزایش سن، نمره علائم جسمانی کاهش یافت (0/20- = rs، 0/044= P).
استنتاج: یافته‌ها ارتباط خودشفقت‌ورزی با برخی خرده‌مقیاس‌های GHQ-28 را نشان داد؛ این ارتباط برای علائم جسمانی، اضطراب و افسردگی در جهت محافظتی و برای اختلال کارکرد اجتماعی در جهت غیرمنتظره بود و با نمره کل GHQ-28 ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد. با توجه به طراحی مقطعی، استنباط علّی ممکن نیست و تفسیر یافته غیرمنتظره نیازمند احتیاط و مطالعات بیشتر است.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال ۱۴۰۰ روی ۱۰۱ سالمند مقیم یک خانه سالمندان در شهر سنندج و به روش سرشماری انجام شد. داده‌ها با استفاده از چک‌لیست اطلاعات دموگرافیک، مقیاس کوتاه خودشفقت‌ورزی و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) جمع‌آوری شدند. با توجه به نرمال نبودن توزیع بیشتر متغیرهای کمی بر اساس آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، برای تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی رتبه‌ای اسپیرمن و آزمون‌های من‌ویتنی و کروسکال-والیس استفاده شد. آنالیزهای آماری با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۵ انجام شد. سطح معناداری 0/05>P در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 84/99±74/9 سال و 38/6 درصد (۳۹ نفر) زن بودند. میانگین نمره خودشفقت‌ورزی 46/72±31/7 بود. خودشفقت‌ورزی با خرده‌مقیاس‌های علائم جسمانی(0/41- = rs، 0/001< P)،اضطراب و اختلال خواب(0/34- = rs، 0/001< P) و افسردگی (0/32- = rs، 0/001= P) همبستگی معکوس و معنادار داشت؛ خودشفقت‌ورزی بیشتر با علائم کمتر همراه بود. در مقابل، بین خودشفقت‌ورزی و خرده‌مقیاس اختلال در کارکرد اجتماعی همبستگی مستقیم و معنی دار دیده شد (0/55= rs، 0/001< P)؛ یعنی خودشفقت‌ورزی بیشتر با نمره بالاتر اختلال عملکرد اجتماعی همراه بود. بین نمره خودشفقت‌ورزی و نمره کل GHQ-28 همبستگی معنی داری مشاهده نشد (0/12- = rs، 0/236= P). نمره کل GHQ-28 بین دو جنس تفاوت معنی داری نداشت (0/165= P) اما برخی خرده‌مقیاس‌ها و خودشفقت‌ورزی تفاوت جنسیتی معنی دار داشتند. با افزایش سن، نمره علائم جسمانی کاهش یافت (0/20- = rs، 0/044= P).
استنتاج: یافته‌ها ارتباط خودشفقت‌ورزی با برخی خرده‌مقیاس‌های GHQ-28 را نشان داد؛ این ارتباط برای علائم جسمانی، اضطراب و افسردگی در جهت محافظتی و برای اختلال کارکرد اجتماعی در جهت غیرمنتظره بود و با نمره کل GHQ-28 ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد. با توجه به طراحی مقطعی، استنباط علّی ممکن نیست و تفسیر یافته غیرمنتظره نیازمند احتیاط و مطالعات بیشتر است.
واژه‌های کلیدی: سلامت روان، خودشفقت‌ورزی، سالمندان، خانه سالمندان
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
بهداشت
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
