دوره 36، شماره 264 - ( ویژه نامه آبان 1405 )                   جلد 36 شماره 264 صفحات 38-27 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Saeedi K, Shayesteh S. Effect of Gliclazide on Serum Endocan Levels, Oxidative Stress, and Aortic Histopathological Injury in Streptozotocin-Induced Diabetic Rats. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (264) :27-38
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23219-fa.html
سعیدی کیان، شایسته سودا. اثر گلیکلازید بر اندوکان سرم، استرس اکسیداتیو و آسیب هیستوپاتولوژیک آئورت در رت‌های دیابتی القا شده با استرپتوزوتوسین. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (264) :27-38

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23219-fa.html


چکیده:   (34 مشاهده)
سابقه و هدف: دیابت ملیتوس از طریق استرس اکسیداتیو، التهاب و آسیب عروقی موجب بروز عوارض قلبی ‌عروقی می‌شود. اندوکان، به‌عنوان یک بیومارکر مرتبط با آسیب اندوتلیال، ممکن است در ارزیابی تغییرات عروقی ناشی از دیابت اهمیت داشته باشد. این مطالعه با هدف بررسی اثر گلیکلازید بر اندوکان سرم، استرس اکسیداتیو، التهاب و آسیب هیستوپاتولوژیک آئورت در رت‌های دیابتی، انجام پذیرفت.
مواد و روش ‌ها: در این مطالعه تجربی، ۳۲ سر رت نر ویستار با وزن ۲۵۰ تا ۳۰۰ گرم به‌طور تصادفی به چهار گروه کنترل، دیابتی و دیابتی دریافت ‌کننده گلیکلازید با دوزهای ۵ و ۱۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم تقسیم شدند. دیابت با تزریق داخل ‌صفاقی استرپتوزوتوسین (۶۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم) القا شد. قند خون ناشتا، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، سطوح گلوتاتیون احیا شده (GSH)، پروتئین واکنشگر (CRP) C و اندوکان سرم اندازه‌گیری و بافت آئورت از نظر هیستوپاتولوژیک بررسی شد.
یافته‌ها: دیابت موجب افزایش معنی‌دار اندوکان سرم و نمرات آسیب آئورت و کاهش فعالیت SOD و سطوح GSH شد. گلیکلازید در هر دو دوز، قند خون ناشتا را به‌طور معنی‌داری کاهش و فعالیت SOD را افزایش داد. افزایش معنی‌دار GSH و کاهش معنی‌دار اندوکان سرم و نمرات آسیب آئورت فقط در گروه دریافت‌ کننده دوز ۱۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم مشاهده شد. تغییرات CRP از نظر آماری معنی‌دار نبودند.
استنتاج: گلیکلازید، به‌ویژه در دوز ۱۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم، با کاهش اندوکان سرم و آسیب هیستوپاتولوژیک آئورت و بهبود برخی شاخص‌های استرس اکسیداتیو در رت‌های دیابتی همراه است. از آنجا که شاخص‌های مستقیم عملکرد اندوتلیال ارزیابی نشدند، این یافته‌ها به‌تنهایی بهبود عملکرد اندوتلیال را اثبات نمی‌کنند. مطالعات بیش‌تر برای بررسی مکانیسم‌های دخیل و قابلیت تعمیم نتایج به انسان ضروری است.

 
متن کامل [PDF 820 kb]   (29 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فارماکولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb