دوره 36، شماره 263 - ( آبان 1405 )                   جلد 36 شماره 263 صفحات 329-315 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Emadi Majd F S, Kashi Z, Molania T, Langari S F. Oral Health and Diabetes Mellitus: A Narrative Review of the Bidirectional Association, Shared Pathophysiological Mechanisms, and Clinical Implications. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (263) :315-329
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23374-fa.html
عمادی مجد فاطمه سادات، کاشی زهرا، ملانیا طاهره، لنگری سیده فاطمه. سلامت دهان و دیابت ملیتوس: مروری روایی بر ارتباط دوسویه، مکانیسم‌های پاتوفیزیولوژیک مشترک و پیامدهای بالینی. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (263) :315-329

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23374-fa.html


چکیده:   (24 مشاهده)
سابقه و هدف: دیابت ملیتوس و بیماری‌های دهان مشکلات شایع سلامت عمومی‌اند و مکانیسم‌های مشترکی مانند التهاب سیستمیک، اختلال ایمنی و استرس اکسیداتیو دارند. با این حال، مراقبت دهانی در پروتکل‌های روتین دیابت کم‌تر مورد توجه قرار می‌گیرد. این مرور روایی با هدف بررسی ارتباط دوسویه‌ی دیابت و سلامت دهان، سازوکارهای پاتوفیزیولوژیک مشترک و پیامدهای بالینی، انجام پذیرفت.
مواد و روش ‌ها: پایگاه‌های PubMed ،Scopus ،Web of Science ،Google Scholar ،SID و Magiran از ژانویه ۲۰۰۰ تا سپتامبر ۲۰۲۶ با ترکیب واژگان MeSH و کلید واژه‌ها (عملگرهای AND/OR) جستجو شد. چکیده‌های کنگره‌ها، مقالات بدون متن کامل و موارد تکراری خارج شدند و ۵۸ منبع به‌صورت کیفی سنتز شد.
یافته‌ها: هایپرگلیسمی مزمن از طریق AGEs، اختلال عملکرد نوتروفیل‌ها، آسیب میکروواسکولار و کاهش جریان بزاق، خطر پریودنتیت، پوسیدگی، کاندیدیازیس و تأخیر ترمیم را افزایش می‌دهد. در مقابل، التهاب پریودنتال با آزادسازی TNF-α، IL-1β و IL-6 می‌تواند مقاومت به انسولین را تشدید کند. مطالعات طولی افزایش18  تا ۲5 درصدی خطر دیابت نوع ۲ را در مبتلایان به پریودنتیت گزارش کرده‌اند. درمان پریودنتیت با کاهش متوسط HbA1c همراه بود، اما سطح شواهد متوسط است. پریودنتیت و از دست دادن دندان با پیامدهای قلبی ‌عروقی و بیماری مزمن کلیوی ارتباط دارند. دیابت کنترل ‌شده منع مطلق درمان‌های ترمیمی، ایمپلنت و ارتودنسی نیست. بزاق و میکروبیوم دهانی به‌عنوان حوزه‌های نوظهور برای پایش وضعیت متابولیک مطرح‌اند. بیش‌تر شواهد مشاهده‌ای است و مخدوش ‌کننده‌هایی مانند سیگار، چاقی و دسترسی به خدمات دندان‌پزشکی تفسیر علّی را محدود می‌کنند.
استنتاج: دیابت و بیماری‌های دهان ارتباطی دوسویه دارند، اما علیت قطعی و اثر مداخلات دندان‌پزشکی بر پیامدهای سیستمیک نامشخص است. پایش قند و ثبت HbA1c پیش از درمان‌های تهاجمی لثه و ایمپلنت، غربالگری پریودنتال در خدمات اولیه و پروتکل‌های دیابت، و ارجاع دوسویه‌ی پزشک و دندان‌پزشک توصیه می‌شود.

 
متن کامل [PDF 637 kb]   (14 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: دندانپزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb