دوره 19، شماره 71 - ( مرداد 1388 )                   جلد 19 شماره 71 صفحات 52-59 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zare Z, Ëimani H, Mohammadi M, Mofid M, Dashtnavard H. Histopathological study of Di-(2-ethylhexyl) phthalate (DEHP) on testes in mouse. J Mazandaran Univ Med Sci. 2009; 19 (71) :52-59
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-564-fa.html
زارع زهره، ایمانی حسین، محمدی مسلم، مفید محمود، دشت نورد حسین. مطالعه آسیب بافتی دی (2- اتیل هگزیل) فتالات (DEHP) بر بیضه موش سوری. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران . 1388; 19 (71) :52-59

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-564-fa.html


چکیده:   (10580 مشاهده)
سابقه و هدف: دی (2- اتیل هگزیل) فتالات (DEHP) به عنوان نرم کننده در ساخت تولیدات پلی وینیل کلراید (PVC) کاربرد دارد. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات DEHP بر وزن بدن، وزن بیضه، قطر لوله های منی ساز، ارتفاع اپیتلیوم منی ساز، قطر لومن لوله های منی ساز، تعداد سلول های سرتولی و اسپرماتیدهای گرد لوله های منی ساز بیضه موش سوری بود.
مواد و روش ها: در این تحقیق موش های سوری نر بالغ نژاد NMRI با میانگین سنی 4 هفته انتخاب و سپس به سه گروه کنترل، حلال و تجربی تقسیم شدند. هر موش در گروه تجربی روزانه با 2g/kg DEHP که در 100 µl روغن ذرت حل شده بود و در گروه حلال روزانه با 100 µl روغن ذرت به مدت 14 روز گاواژ می شد. موش ها در گروه کنترل چیزی دریافت نمی کردند. روز اول و آخر آزمایش وزن هر موش اندازه گیری و ثبت شد. بیضه راست و چپ به طور جداگانه وزن شدند و سپس بیضه چپ در محلول بوئن ثابت شد. بعد از این مرحله بافت به ترتیب وارد مرحله پردازش و قالب گیری شد. به منظور انجام مطالعات بافتی برش های 5 میکرومتری از بافت بیضه با رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی شدند.
یافته ها: تجویز DEHP موجب کاهش معنی دار وزن بدن و بیضه شد. به علاوه DEHP منجر به کاهش قطر لوله های منی ساز، ارتفاع اپیتلیوم منی ساز و قطر لومن لوله های منی ساز شد. تعداد سلول های سرتولی و اسپرماتیدهای گرد لوله های منی ساز به طور معنی دار نسبت به گروه کنترل کاهش یافت.
استنتاج: بر اساس یافته های مطالعه حاضرDEHP بر وزن بدن و بیضه، روند اسپرماتوژنزیس و در کل سیستم تولید مثلی جنس مذکر اثرات سمی دارد.
متن کامل [PDF 425 kb]   (1704 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb