دوره 32، شماره 213 - ( مهر 1401 )                   جلد 32 شماره 213 صفحات 113-103 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Emamipure S, Seyedmajidi M, Motallebnejad M, Golinia H. Correlation between Clinical and Histopathological Findings in Oral Lichen Planus and Oral Lichenoid Reactions Based on Modified WHO Diagnostic Criteria. J Mazandaran Univ Med Sci 2022; 32 (213) :103-113
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-17570-fa.html
امامی پور سجاد، سیدمجیدی مریم، مطلب نژاد مینا، قلی نیا همت. ارتباط یافته های بالینی و هیستوپاتولوژیکی در لیکن پلان و واکنش لیکنوئید دهانی بر پایه شاخص های تشخیصی اصلاح شده سازمان بهداشت جهانی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1401; 32 (213) :103-113

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-17570-fa.html


چکیده:   (713 مشاهده)
سابقه و هدف: به دلیل وجود شباهت کلینیکی و هیستوپاتولوژیکی لیکن پلان و واکنشهای لیکنوئیدی دهانی و رویکرد درمانی متفاوت آنها، مطالعه حاضر به بررسی ارتباط یافتههای بالینی و هیستوپاتولوژیکی در لیکن پلان و واکنش لیکنوئیدی دهانی بر پایه شاخصهای تشخیصی اصلاحشده سازمان بهداشت جهانی برای ارزیابی استفاده از این شاخصها در افتراق این ضایعات از یکدیگر پرداخته است.
مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی گذشتهنگر، اطلاعات مورد نیاز 101 مورد لیکن پلان دهانی و 49 مورد واکنش لیکنوئیدی دهانی از پروندهها استخراج شد. چک لیستی شامل متغیرهای بالینی، سن و جنسیت بیمار و متغیرهای هیستوپاتولوژیکی تهیه شد. بلوک پارافینه مربوط به بیوپسی بیماران از آرشیو بخش پاتولوژی دانشکده خارج شد. برش تهیه شده، با هماتوکسیلین- ائوزین رنگآمیزی شد. لامها توسط پاتولوژیست بازبینی شد و متغیرهای هیستوپاتولوژیکی در چکلیست ثبت شد. درنهایت دادهها با آمارهای توصیفی، ضریب کاپا و آزمونهای کای دو و t مستقل تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: با توجه به شاخصهای سال 1978، توافق تشخیص بالینی و هیستوپاتولوژیکی در لیکن پلان دهانی درصد 98/79 و در واکنش لیکنوئیدی دهانی درصد 69/57 بود(0/001>P). با توجه به شاخصهای تشخیصی اصلاح شده، توافق تشخیص بالینی و هیستوپاتولوژیکی در لیکن پلان دهانی درصد99 و در واکنش لیکنوئید دهانی درصد71/43 بود (0/001>P).
استنتاج: در تشخیص لیکنپلان و واکنش لیکنوئیدی دهانی ارتباط کلینیکوپاتولوژیکی بالاتری براساس شاخصهای تشخیصی اصلاحشده در مقایسه با شاخصهای سال 1978 وجود دارد. لذا شاخصهای تشخیصی اصلاح شده سازمان بهداشت جهانی برای استفاده در بالین و تشخیص هیستوپاتولوژیک پیشنهاد میشود.
متن کامل [PDF 1355 kb]   (449 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: دندانپزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb