دوره 32، شماره 214 - ( آبان 1401 )                   جلد 32 شماره 214 صفحات 76-65 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadi H, Akhtari J, Assadpour S, Kamali M, Ebrahimnejad P. Synthesis and Characterization of Deferasirox PLGA Nanoparticles and Investigation of Toxicity in Cell Model. J Mazandaran Univ Med Sci 2022; 32 (214) :65-76
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-18496-fa.html
محمدی حمیدرضا، اختری جواد، اسدپور سارا، کمالی میترا، ابراهیم نژاد پدرام. سنتز و تعیین مشخصات نانوذرات PLGA حاوی دفرازیروکس و بررسی سمیت در مدل سلولی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران 1401; 32 (214) :76-65

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-18496-fa.html


چکیده:   (87 مشاهده)
سابقه و هدف: سرطان یکی از علتهای رایج مرگ و میر در دنیاست. حذف آهن توسط یک شلات کننده سبب مهار تکثیر برخی از سلولهای سرطانی میشود. از داروی دفرازیروکس اثرات ضدسرطانی گزارش شده است. هدف از این مطالعه سنتز و بررسی تاثیر نانوذره دفرازیروکس بر مهار رشد سلولهای سرطانی پستان انسان (SKBR3) و سلولهای سرطانی پستان موش (4T1) و مقایسه آن با فرم غیرنانو دفرازیروکس است.
مواد و روشها: نانوذرات دفرازیروکس با استفاده از PLGA (Poly lactic-co-glycolic acid)، به روش تشکیل امولسیون و تبخیر حلال تهیه شدند. سمیت سلولی آنها با استفاده از روش MTT Assay مورد بررسی قرار گرفت و میزان غلظت مهاری 50 درصد (IC50) رده های سلولیSKBR3و 4T1 با هم مقایسه شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که IC50 برای فرم نانوی سلولهای SKBR3 و  4T1به ترتیب معادل 0/011± 9/09 و 0/032± 6/6 میکروگرم در میلیلیتر و IC50 برای فرم غیر نانوی سلولهای SKBR3 و 4T1 به‌ترتیب معادل  ± 0/003 21/07 و 0/013 ± 11/08 میکروگرم در میلیلیتر میباشد.
استنتاج: در مورد داروی مورد مطالعه اثرات ضدسرطانی آن بر روی ردههای سلولی تایید و بهبود خصوصیات و اثربخشی در دو رده سلول سرطانی نیز تایید شد. استفاده از سامانههای دلیوری نانوذرهای سبب بهبود جذب، افزایش اثربخشی و بهبود خصوصیات دارو میشود.
متن کامل [PDF 392 kb]   (53 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb