چکیده: (376 مشاهده)
بیماریهای کبدی از مهمترین مشکلات سلامت عمومی در جهان هستند که با مرگومیر و ناتوانی قابل توجهی همراه میباشند. شواهد فزایندهای نشان میدهد که میکروبیوم روده و اختلال در تعادل آن، که به دیسبیوزیس معروف است، نقش کلیدی در بیماریزایی و پیشرفت طیف وسیعی از بیماریهای کبدی دارند. این ارتباط از طریق محور روده-کبد برقرار میشود؛ به این صورت که افزایش نفوذپذیری روده ناشی از دیسبیوزیس، انتقال محصولات میکروبی مانند لیپوپلیساکاریدها را به کبد از طریق ورید پورت تسهیل کرده و با فعال سازی مسیرهای التهابی، به آسیب کبدی دامن میزند. در این راستا، پروبیوتیکها بهعنوان میکروارگانیسمهای زنده و سودمند، با بازگرداندن تعادل میکروبی روده، تقویت سد اپیتلیوم روده، مهار مسیرهای التهابی و تعدیل ایمنی، سلامت میزبان را ارتقا میبخشند و بهعنوان یک رویکرد نوین و کم عارضه در مدیریت انواع بیماریهای کبدی مطرح میشوند. مقالهی حاضر، با هدف مرور روایتی مکانیسمهای محافظت کبدی پروبیوتیکها و جمعبندی شواهد بالینی موجود در مورد کارایی و ایمنی آنها در مدیریت بیماریهای کبدی شامل بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک (MASLD)، استئاتوهپاتیت غیرالکلی (NASH)، هپاتیتهای ویروسی و خودایمن، سیروز و بدخیمیهای اولیه کبدی طراحی شده است. یافتههای حاصل از مطالعات متعدد حاکی از آن است که تجویز پروبیوتیکها میتواند از طریق مکانیسمهای ذکر شده، به بهبود پارامترهای عملکرد کبد، کاهش نشانگرهای التهابی، کند کردن روند فیبروز و حتی افزایش پاسخ به درمانهای استاندارد در برخی از این بیماریها منجر شود. با این وجود، ناهمگونی قابل توجه در نتایج مطالعات، تنوع سویههای مورد استفاده، دوزهای متفاوت و نگرانیهای ایمنی به ویژه در بیماران با نقص ایمنی یا بیماری پیشرفته کبدی، ضرورت انجام پژوهشهای بالینی گستردهتر و طراحی شده را برای دستیابی به سویههای بهینه، دوز مؤثر و مدت زمان مصرف استاندارد، پیش از کاربرد بالینی وسیع، آشکار میسازد.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
گوارش و کبد