دوره 36، شماره 260 - ( شهریور 1405 )
جلد 36 شماره 260 صفحات 93-82 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Shokati Sayyad M, Alishahi M, Kheiri M, Esmaeili Kenari M, Motamed Nia V, Talebpour Amiri F et al . Repurposing Potential of Aripiprazole against Paraquat-Induced Hepatotoxicity in Male Mice. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (260) :82-93
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23032-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23032-fa.html
شوکتی صیاد محمد، عالیشاهی مریم، خیری محسن، اسماعیلی کناری مبینا، معتمدنیا ویدا، طالب پور امیری فرشته و همکاران.. پتانسیل بازکاربری آریپیپرازول برای مقابله با آسیب کبدی ناشی از پاراکوات در موش های سوری نر. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (260) :82-93
محمد شوکتی صیاد 
، مریم عالیشاهی ، محسن خیری ، مبینا اسماعیلی کناری ، ویدا معتمدنیا ، فرشته طالب پور امیری ، محمد کرمی
، مریم عالیشاهی ، محسن خیری ، مبینا اسماعیلی کناری ، ویدا معتمدنیا ، فرشته طالب پور امیری ، محمد کرمی
چکیده: (13 مشاهده)
سابقه و هدف: هپاتوتوکسیسیتی یکی از مهمترین عوارض ناشی از مواجهه با ترکیبات شیمیایی است که استرس اکسیداتیو و التهاب نقش اساسی در پاتوژنز آن دارند. پاراکوات، بهعنوان یک علفکش بسیار سمی، از طریق این مکانیسمها موجب آسیب کبدی میشود و تاکنون درمان اختصاصی مؤثری برای آسیب کبدی ناشی از آن معرفی نشده است. با توجه به خواص آنتیاکسیدانی و ضد التهابی آریپیپرازول، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات این دارو بر هپاتوتوکسیسیتی القا شده توسط پاراکوات در موشهای سوری، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، 35 سر موش سوری نر BALB/c بهطور تصادفی در پنج گروه هفتتایی شامل گروه نرمال، گروه مدل هپاتوتوکسیسیتی (پاراکوات، 30 میلیگرم بر کیلوگرم) و سه گروه درمانی دریافت کننده پاراکوات به همراه آریپیپرازول با دوزهای 0/1، 1 و 10 میلیگرم بر کیلوگرم تقسیم شدند. آریپیپرازول به مدت پنج روز متوالی بهصورت داخل صفاقی تجویز شد. در روز ششم، نمونههای بافت کبد برای اندازهگیری گونههای فعال اکسیژن (ROS )، گلوتاتیون (GSH )، مالوندیآلدئید (MDA ) و پروتئین کربونیل (PrC )، ارزیابی بیان ژن TNF-α با روش (Real-time polymerase chain reaction ) Real-Time PCR و بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک با رنگآمیزی هماتوکسیلین-ائوزین (H&E ) جمعآوری شدند.
یافتهها: تجویز پاراکوات موجب افزایش معنیدار ROS، PrC و بیان ژن TNF-α و کاهش معنیدار سطح GSH کبد در مقایسه با گروه نرمال شد .درمان با آریپیپرازول در دوزهای 1 و 10 میلیگرم بر کیلوگرم سبب کاهش معنیدار ROS، PrC و TNF-α و افزایش معنیدار GSH نسبت به گروه مدل گردید (0/05< P). همچنین کاهش معنیدار MDA تنها در دوز 1 میلیگرم بر کیلوگرم مشاهده شد. بررسیهای هیستوپاتولوژیک نیز بهبود نسبی آسیبهای کبدی را در گروههای دریافت کننده آریپیپرازول نشان داد.
استنتاج: آریپیپرازول میتواند از طریق کاهش استرس اکسیداتیو و پاسخهای التهابی، اثرات محافظتی احتمالی در برابر آسیب کبدی ناشی از پاراکوات اعمال کند، هر چند انجام مطالعات بیشتر برای تبیین دقیق مکانیسمهای آن ضروری است.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، 35 سر موش سوری نر BALB/c بهطور تصادفی در پنج گروه هفتتایی شامل گروه نرمال، گروه مدل هپاتوتوکسیسیتی (پاراکوات، 30 میلیگرم بر کیلوگرم) و سه گروه درمانی دریافت کننده پاراکوات به همراه آریپیپرازول با دوزهای 0/1، 1 و 10 میلیگرم بر کیلوگرم تقسیم شدند. آریپیپرازول به مدت پنج روز متوالی بهصورت داخل صفاقی تجویز شد. در روز ششم، نمونههای بافت کبد برای اندازهگیری گونههای فعال اکسیژن (ROS )، گلوتاتیون (GSH )، مالوندیآلدئید (MDA ) و پروتئین کربونیل (PrC )، ارزیابی بیان ژن TNF-α با روش (Real-time polymerase chain reaction ) Real-Time PCR و بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک با رنگآمیزی هماتوکسیلین-ائوزین (H&E ) جمعآوری شدند.
یافتهها: تجویز پاراکوات موجب افزایش معنیدار ROS، PrC و بیان ژن TNF-α و کاهش معنیدار سطح GSH کبد در مقایسه با گروه نرمال شد .درمان با آریپیپرازول در دوزهای 1 و 10 میلیگرم بر کیلوگرم سبب کاهش معنیدار ROS، PrC و TNF-α و افزایش معنیدار GSH نسبت به گروه مدل گردید (0/05< P). همچنین کاهش معنیدار MDA تنها در دوز 1 میلیگرم بر کیلوگرم مشاهده شد. بررسیهای هیستوپاتولوژیک نیز بهبود نسبی آسیبهای کبدی را در گروههای دریافت کننده آریپیپرازول نشان داد.
استنتاج: آریپیپرازول میتواند از طریق کاهش استرس اکسیداتیو و پاسخهای التهابی، اثرات محافظتی احتمالی در برابر آسیب کبدی ناشی از پاراکوات اعمال کند، هر چند انجام مطالعات بیشتر برای تبیین دقیق مکانیسمهای آن ضروری است.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
فارماکولوژی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
