دوره 35، شماره 252 - ( دی 1404 )                   جلد 35 شماره 252 صفحات 67-59 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khalatbary A R, Barzegari S, Nasiry D. The Effect of the Flipped Classroom Approach on Enhancing Problem-Solving and Self-Directed Learning Skills Among Medical Sciences Students in Anatomy Education. J Mazandaran Univ Med Sci 2025; 35 (252) :59-67
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-21597-fa.html
خلعتبری علیرضا، برزگری سعید، نصیری داود. تأثیر رویکرد کلاس معکوس بر تقویت مهارت‌های حل مسأله و خود راهبری در دانشجویان علوم پزشکی در دوره آموزش آناتومی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1404; 35 (252) :59-67

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-21597-fa.html


چکیده:   (96 مشاهده)
سابقه و هدف: با توجه به چالش‌های متعدد موجود در محیط‌های بالینی، تقویت مهارت‌های حل مسئله و خودراهبری در دانشجویان ضروری است. روش کلاس معکوس به‌عنوان یک رویکرد آموزشی فعال، پتانسیل بهبود این مهارت‌ها را دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر کلاس معکوس بر توسعه توانایی‌های حل مسئله و خودراهبری در دانشجویان کارشناسی، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی مداخله‌ای (آموزشی) با گروه کنترل بود. پنجاه دانشجوی کارشناسی ترم اول به دو گروه مساوی تقسیم شدند. گروه کنترل که آموزش سنتی مبتنی بر تدریس استاد را دریافت کردند و گروه مداخله که آموزش با رویکرد کلاس معکوس داشتند. هر دو گروه برنامه آموزشی یکسان و منابع مشابه داشتند. در ابتدای ترم، پرسشنامه‌های توانایی حل مسئله و خودراهبری بین دانشجویان توزیع شد تا وضعیت اولیه ثبت شود و پس از پایان مداخله آموزشی، مجدداً داده‌ها جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد حل مسئله و خودراهبری جمع‌آوری و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که میانگین نمره کل توانایی حل مسئله در گروه کلاس معکوس از7/4 ± 106/4 در ابتدای ترم به 7 ± 90/9 در پایان ترم افزایش یافت (0/001>P)، در حالی‌ که در گروه کنترل تغییر معنیداری مشاهده نشد (0/12P=). میانگین نمره کل خودراهبری در گروه کلاس معکوس از 13/9 ± 114/8 به 4 ±169/8 افزایش یافت (0/001>P)، در حالی‌که در گروه کنترل تفاوتی معنیدار نداشت (0/45P=). همچنین میانگین نمرات امتحان نهایی در گروه کلاس معکوس به‌طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود (2/46 ± 17/28 در برابر 2/19 ± 15/32، 0/006=P).
استنتاج: روش کلاس معکوس نیازهای دانشجویان را با تسهیل فعالیت‌های تعاملی پشتیبانی کرده و فرصت‌های بیش‌تری برای توسعه توانایی‌های حل مسأله و خودراهبری فراهم می‌آورد.

 
متن کامل [PDF 746 kb]   (58 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: آناتومي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb