دوره 29، شماره 177 - ( مهر 1398 )                   جلد 29 شماره 177 صفحات 221-214 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mirtalebi Roknabadi F S, Teymoori M, Shams S, Hormati A, Ghoddoosi M, Kermani S. Presence of cagA Gene in Patients with Gastric Cancer and Gastritis with Helicobacter pylori Infection. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2019; 29 (177) :214-221
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-13543-fa.html
میرطالبی رکن آبادی فاطمه سادات، تیموری محیا، شمس سعید، حرمتی احمد، قدوسی مهدیه، کرمانی سمیه. ارزیابی حضور ژن cagA در دو گروه از بیماران با سرطان معده و گاستریت مبتلا به عفونت هلیکوباکتر پیلوری. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1398; 29 (177) :214-221

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-13543-fa.html


چکیده:   (7493 مشاهده)
سابقه و هدف: هلیکوباکترپیلوری باکتری گرم منفی، میکروآئروفیل و مارپیچی شکل است و عفونت با این باکتری می‌تواند منجر به گاستریت، زخم و حتی سرطان معده شود. لذا این مطالعه با هدف ارزیابی حضور ژن cagA در بین بیماران با گاستریت و سرطان معده انجام پذیرفت.
مواد و روش‌ها: این مطالعه مورد– شاهدی، بر روی 40 بیمار مبتلا به گاستریت و40 بیمار مبتلا به سرطان معده انجام پذیرفت. وجود عفونت هلیکوباکتر پیلوری در نمونه‌های گاستریت با تست اوره آز و در بافت‌های سرطانی با رنگ‌آمیزی گیمسا بررسی گردید. با استفاده از واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) دو ژن 16s rRNA و cagA مورد بررسی قرارگرفت.
یافته‌ها: درد و کاهش وزن بیشترین شکایات بیماران و دیس پپسیا و زخم دوازدهه بیش‌ترین موارد از یافته‌های آندوسکوپیک در گروه گاستریت بودند. طبق نتایج پاتولوژی، آدنوکارسینومای نوع Intestinal با گرید تومور
G1 بیش‌ترین موارد را به خود اختصاص دادند. از مجموع بافت‌‌های مورد بررسی، همه موارد آلوده به هلیکوباکترپیلوری، 16S rRNA نیز مثبت بودند. فراوانی ژن cagA در بیماران مبتلا به گاستریت 13 مورد (5/32 درصد) و در بیماران سرطانی 11 مورد (5/27 درصد) گزارش گردید.
استنتاج: با توجه به نتایج به دست آمده در این مطالعه، حضور پایین ژن cagA (نسبت به مطالعات مشابه) در قم می‌تواند نشان دهنده سویه‌های کم‌تر پاتوژن در استان باشد. مطالعات بیش‌تر برای بررسی سایر ژن‌ها در آینده توصیه می‌گردد.
 
متن کامل [PDF 484 kb]   (1748 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش کوتاه | موضوع مقاله: ميکروبيولوژي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb