Morshedloo R, Jorjani E, Sabouri H, Pezeshkian Z, Salehi M. Identification of Key Genes and MicroRNAs in Gastric Cancer Through Comparative Analysis of Gene Expression Profiles. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (260) :54-67
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-21561-fa.html
مرشدلو ریحانه، جرجانی عیسی، صبوری حسین، پزشکیان زهرا، صالحی محمود. شناسایی ژنها و عوامل تنظیمی موثر در سرطان معده با استفاده از تحلیل مقایسه ای پروفایل بیان ژن. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (260) :54-67
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-21561-fa.html
چکیده: (20 مشاهده)
سابقه و هدف: سرطان معده یکی از علل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است. شناسایی ژنها و مسیرهای عملکردی دخیل در این سرطان میتواند به بهبود پیشآگاهی و یافتن مسیرهای درمانی مناسب و به موقع کمک کند. هدف از این پژوهش شناسایی مسیرها، ژنهای کلیدی و میکرو RNAهای مهم در ارتباط با سرطان معده بود.
مواد و روش ها: دادههای ترنسکریپتومی افراد سالم و مبتلا به سرطان معده با استفاده از ابزار GEO2R تجزیهوتحلیل شد. سپس آنالیز مسیر و هستیشناسی ژنهای با بیان متفاوت انجام گرفت. ژنهای کلیدی با استفاده از افزونه CytoHubba از نرمافزار Cytoscape انتخاب و با استفاده از پایگاه GEPIA تأیید شدند. در نهایت، میکروRNAهای مرتبط شناسایی و شبکه برهمکنش ژن هدف–میکروRNA رسم شد.
یافتهها: در این مطالعه، ۵۶۰ ژن با بیان افتراقی معنادار بین افراد مبتلا به سرطان معده و افراد سالم شناسایی شدند که از این تعداد، ۳۴۲ ژن افزایش بیان و ۲۱۸ ژن کاهش بیان داشتند. ژنهای بیشبیان بیشتر در مسیرها و فرایندهایی مانند «مسیر پیامرسانی گیرنده سلول T»، «سمیت سلولی با واسطه سلولهای کشنده طبیعی» و «پاسخ سیستم ایمنی» نقش دارند و ژنهای کمبیان بیشتر در فرایندهای «انتقال اسید چرب» و «ورود اسید چرب با زنجیره طویل» دخیل بودند. از بین ۱۰ ژن کلیدی اولیه، ۷ ژن شامل MKI67، CDC20، CDC6، MYBL2، DTL، CCNA2 و CDKN3 تأیید شدند. مهمترین میکروRNAهای مرتبط نیز شامل miR-454-3p، miR-19a-3p، miR-301-5p و miR-19b-3p بودند.
استنتاج: این پژوهش نشان میدهد که ژنها و میکرو RNAهای مشخص شده میتوانند به عنوان نشانگرهای تشخیصی و درمانی برای سرطان معده مورد استفاده قرار بگیرند. همچنین، بررسی نحوه عملکرد، هستیشناسی و تجزیه و تحلیل غنیسازی این ژنها میتواند در تحقیقات آینده برای طراحی مسیرهای درمانی مناسب و در نتیجه کاهش مرگ و میر ناشی از این بیماری مورد توجه قرار گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
ژنتیک