دوره 36، شماره 259 - ( مرداد 1405 )                   جلد 36 شماره 259 صفحات 16-6 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ahmadi S, Shokri-Afra H, Fakheri H, Taghvaei T, Maleki I, Valizadeh Toosi S M, et al . Efficacy and Safety of Tofacitinib in Patients with Ulcerative Colitis. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (259) :6-16
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22447-fa.html
احمدی شاپور، شکری افرا هاجر، فاخری حافظ، تقوایی ترنگ، ملکی ایرج، ولیزاده طوسی سید محمد، و همکاران.. اثربخشی و ایمنی توفاسیتینیب در مبتلایان به بیماری کولیت اولسراتیو. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (259) :6-16

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22447-fa.html


چکیده:   (57 مشاهده)
سابقه و هدف: کولیت اولسراتیو (UC) یک بیماری التهابی مزمن روده است که درمان آن خصوصا در بیماران مقاوم به درمان‌های معمولی و بیولوژیک، چالش‌ برانگیز می‌باشد. توفاسیتینیب، یک مهارکننده خوراکی Janus kinase، به عنوان گزینه‌ای نوین برای درمان UC متوسط تا شدید در سال‌های اخیر معرفی شد. مطالعه حاضر با هدف اثربخشی و عوارض داروی توفاسیتینیب در مبتلایان به بیماری کولیت اولسراتیو، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه گذشته‌نگر طولی، اثرات درمانی و ایمنی توفاسیتینیب در 26 بیمار مبتلا به کولیت اولسراتیو متوسط تا شدید تحت درمان در مرکز تحقیقات گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی مازندران در بازه‌های 12، 26 و 52 هفته بررسی شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 12/37 ± 40/88 سال و 61/54 درصد مرد بودند. در پایان فاز القا، میزان پاسخ‌ بالینی 88/46 درصد و بهبودی بالینی بر اساس نمره مایو جزئی 69/57 درصد بود. در هفته‌های 26 و 52 به ترتیب 25 و 21 بیمار فاز نگدارنده را ادامه دادند و بدین ترتیب نرخ بهبودی بالینی به ترتیب 76 و 80/95 درصد بود (0/001< P). از دست دادن پاسخ ثانویه در 20 درصد بیماران مشاهده شد (0/003= P). در طول مطالعه، کورتیکواستروئید در 30/77 درصد از بیماران نیاز شد، هیچ بیماری نیازمند کولکتومی نشدند، و عوارض جدی دارویی دیده نشد. مارکرهای التهابی نظیر کالپروتکتین مدفوع و CRP به طور معنی‌داری طی دوره درمان کاهش یافتند (0/001< P). افزایش هموگلوبین نیز معنی‌دار بود (0/017= P). ارتباط معنی‌داری بین بهبودی بالینی و هیچ یک از عوامل تاثیرگذار منجمله سن و جنس و نیاز به کورتون مشاهده نشد، اما ارتباط معنی‌داری با کاهش مارکرهای التهابی داشت.
استنتاج: یافته‌های این مطالعه، اثربخشی و ایمنی توفاسیتینیب را در جمعیت بیماران ایرانی مبتلا به UC متوسط تا شدید تایید و این دارو را گزینه درمانی ارزشمندی در مدیریت این بیماری مزمن و مقاوم به درمان‌های پیشین معرفی می‌کند.
متن کامل [PDF 970 kb]   (11 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: گوارش و کبد

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb