Shams M, Eskandari T, Malekian M, Dehghan N, Jalali H, karami H, et al . Frequency and Levels of Autoantibodies Among Women of Reproductive Age with Beta-Thalassemia Major: A Case-Control Study. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (261) :6-17
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22917-fa.html
شمس مهرشاد، اسکندری تمنا، ملکیان محمد، دهقان نیلوفر، جلالی حسین، کرمی حسین، و همکاران. و همکاران.. فراوانی و سطوح اتوآنتیبادیها در زنان مبتلا به بتا تالاسمی ماژور در سنین باروری: یک مطالعه مورد-شاهدی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (261) :6-17
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22917-fa.html
چکیده: (18 مشاهده)
سابقه و هدف: بتا تالاسمی یک اختلال خونی ارثی است که بیماران مبتلا به آن به دلیل دریافت مکرر خون و اضافهبار آهن ممکن است دچار تغییرات و اختلالات تنظیم پاسخ ایمنی شوند. اتوآنتیبادیها در برخی مطالعات با اختلالات خودایمنی و عوارض بارداری مرتبط دانسته شدهاند. با توجه به اهمیت ارزیابی وضعیت ایمنی زنان مبتلا به بتا تالاسمی ماژور در سنین باروری، این مطالعه با هدف مقایسه سطح و فراوانی مثبت بودن برخی اتوآنتیبادیها در زنان مبتلا به بتا تالاسمی ماژور و زنان سالم، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: این مطالعه بهصورت مورد-شاهدی، بر روی ۳۰ زن مبتلا به بتا تالاسمی ماژور و ۳۰ زن سالم همسان از نظر سن و شاخص توده بدنی انجام شد. سطح اتوآنتیبادیها با استفاده از روش الایزا (ELISA) و مطابق دستورالعمل کیتهای تجاری اندازهگیری شد. علاوه بر مقایسه سطح کمی اتوآنتیبادیها، شرکتکنندگان براساس Cut-off اختصاصی هر کیت به دو گروه مثبت و منفی طبقهبندی و فراوانی موارد مثبت بین دو گروه مقایسه شد.
یافتهها: میانگین سطح ANA، anti-dsDNA، anti-TPO و anti-phospholipid در گروه بتا تالاسمی ماژور بهطور معنیداری بالاتر از گروه کنترل بود (0/05< P)، در حالی که تفاوت معنیداری در سطح anti-Cardiolipin، anti-MPO و 3 anti-PR مشاهده نشد (0/05> P). با این حال، در تحلیل براساس Cut-off، تفاوت معنیداری در فراوانی موارد مثبت هیچ یک از هفت اتوآنتیبادی بین دو گروه مشاهده نشد (0/05> P).
استنتاج: زنان مبتلا به بتا تالاسمی ماژور در مقایسه با افراد سالم، افزایش سطح کمی برخی اتوآنتیبادیها را نشان دادند، اگر چه این تفاوتها به افزایش معنیدار فراوانی موارد مثبت براساس Cut-off منجر نشد. با این حال، نتایج میتواند ضرورت بررسی بیشتر وضعیت اتوآنتیبادیها را در ارزیابی پیش از بارداری زنان مبتلا به بتا تالاسمی ماژور مطرح کند.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
ايمونولوژي