چکیده: (28 مشاهده)
سابقه و هدف: ارائه خبر بد در مامایی چالشبرانگیز است و بر سلامت روانی و تجربه بیماران تأثیر میگذارد. فقدان آموزش رسمی، استرس و فرسودگی شغلی ارائهدهندگان خدمات را افزایش میدهد. با وجود اهمیت این موضوع، شواهد مربوط به مداخلات آموزشی ارائه خبر بد در این حوزه پراکنده و ناهمگون است. این مرور دامنهای با هدف شناسایی و نقشهبرداری از مداخلات آموزشی ارائهشده برای آموزش ارائه خبر بد در حیطه مامایی انجام شد.
مواد و روش ها: این مرور دامنهای با پیروی از چارچوب Arksey و O’Malley و با راهنمایی چکلیست PRISMA-ScR انجام شد. جستجوی نظاممند در پایگاههای داده انگلیسی Google Scholar، PubMed، Scopus و Web of Science و پایگاههای فارسی SID، Magiran و Irandoc در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ با استفاده از کلیدواژههای مرتبط با ارائه خبر بد و مامایی صورت گرفت.
یافتهها: از مجموع ۱۲۶ مطالعه شناساییشده، پس از حذف موارد تکراری و غربالگری، ۸ مطالعه وارد بررسی نهایی شدند. این مطالعات در آمریکا (۳)، ایران (۲)، برزیل (۲) و ایتالیا (۱) انجام شده بودند. دانشجویان مامایی رایجترین گروه شرکتکننده بودند. مداخلات آموزشی عمدتاً بر پایه پروتکل SPIKES طراحی شده و با روشهای یادگیری فعال از جمله ایفای نقش، شبیهسازی با بیمار استاندارد، آموزش چندرسانهای و روشهای تأملی مبتنی بر هنر ترکیب شده بودند. پیامدهای ارزیابیشده در سه سطح شناختی-نگرشی، مهارتی-عملکردی و تجربه بیمار طبقهبندی شدند.
استنتاج: این مرور نشان داد که شواهد موجود درباره مداخلات آموزشی ارائه خبر بد در مامایی محدود اما متنوع است. ناهمگونی در طراحی مطالعات، جمعیتهای هدف، نوع مداخلات و پیامدهای ارزیابیشده، تفسیر یکپارچه یافتهها را دشوار میسازد. همچنین کمبود مطالعاتی که پیامدها را از دیدگاه بیماران بررسی کرده باشند، از مهمترین شکافهای پژوهشی این حوزه است. پژوهشهای اولیه با طراحی قویتر و مرورهای نظاممند میتوانند به توسعه شواهد و تدوین برنامههای آموزشی مبتنی بر شواهد کمک کنند.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
مامائی