Mirzaeiyan M, Akhavan A, Khanahmad H, Sharifonnasabi Z. Logistic Regression Analysis of Dosimetric Parameters and VEGF Levels for Predicting Radiation‑Induced Rectal Toxicity in Prostate Cancer Patients. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (264) :198-203
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23004-fa.html
میرزائیان مرضیه، اخوان علی، خان احمد حسین، شریف النسبی زهرا. بررسی ارتباط پارامترهای دوزیمتری و تغییرات فاکتور رشد اندوتلیال عروقی با آسیب رکتوم ناشی از پرتو درمانی در بیماران مبتلا به سرطان پروستات: یک مطالعه اکتشافی. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (264) :198-203
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23004-fa.html
چکیده: (12 مشاهده)
سابقه و هدف: هدف از این مطالعه مقدماتی و اکتشافی، بررسی ارتباط سطوح سرمی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و پارامترهای دوزیمتری با آسیب رکتوم ناشی از پرتودرمانی در بیماران مبتلا به سرطان پروستات بود. همچنین، عملکرد ترکیبی شاخصهای زیستی و دوزیمتری در شناسایی بیماران در معرض خطر آسیب رکتوم بررسی شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه، ۱۸ بیمار مبتلا به سرطان پروستات تحت درمان با توموتراپی بررسی شدند. سطوح سرمی VEGF پیش و پس از پرتودرمانی اندازهگیری شد و پارامترهای دوزیمتری شامل حجم رکتوم، حداکثر دوز، V50، V60، V65 و V70 از برنامههای درمانی استخراج شدند. آسیب رکتوم بهصورت پروکتیت درجه ≥1 بر اساس ویرایش پنجم معیارهای CTCAE تعریف شد. ارتباط VEGF و پارامترهای دوزیمتری با آسیب رکتوم با استفاده از رگرسیون لجستیک بررسی و عملکرد مدلها با استفاده از مساحت زیر منحنی راک (AUC)، مقدار p و فاصله اطمینان 95 درصدی و همچنین معیارهای حساسیت، دقت و ویژگی سنجیده شد.
یافتهها: در مدلهای تکمتغیره، VEGF1 (AUC=0/74، 0/085p=، فاصله اطمینان 95 درصد: 0/982-0/5) و V65 (AUC=0/76، 0/064p=، فاصله اطمینان 95درصد: 1-0/516) بهترین عملکرد را نشان دادند. در مدلهای چندمتغیره، مدل شامل VEGF1، ΔVEGF و پارامترهای دوزیمتری AUC برابر با 0/98 (0/001p=، فاصله اطمینان 95 درصد : 1-0/914) داشت. با این حال، این مقدار نشاندهنده عملکرد ظاهری مدل در نمونه مورد مطالعه است و باید با توجه به حجم نمونه محدود با احتیاط تفسیر شود.
استنتاج: VEGF و پارامترهای دوزیمتری، بهویژه V65، ممکن است با آسیب رکتوم ناشی از پرتودرمانی مرتبط باشند و ترکیب اطلاعات زیستی و دوزیمتری میتواند مبنایی برای بررسیهای آینده فراهم کند. با توجه به حجم نمونه محدود، تعداد کم رخدادها و خطر بیشبرازش، یافتههای این مطالعه صرفاً مقدماتی و فرضیهساز هستند و پیش از هرگونه کاربرد بالینی، به اعتبارسنجی در مطالعات بزرگتر، مستقل و آیندهنگر نیاز دارند.
متن کامل [PDF 873 kb]
(4 دریافت)
چکیده گرافیکی:

نوع مطالعه:
گزارش کوتاه |
موضوع مقاله:
فیزیک پزشکی