سابقه و هدف: نفروپاتی ناشی از ماده حاجب (CIN) یکی از عوارض مهم پس از اقدامات آنژیوگرافیک است. این مطالعه با هدف بررسی اثر تک دوز ازتیمایب بر بروز CIN و تغییرات شاخصهای عملکرد کلیه پس از مواجهه با ماده حاجب، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی دوسوکور، بر روی ۱۴۴ بیمار کاندید آنژیوگرافی انجام شد که بهصورت تصادفی در دو گروه ازتیمایب (۷۳ نفر ) و دارونما (۷۱ نفر) قرار گرفتند. کراتینین سرم و GFR پیش از مداخله و ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از آن اندازهگیری شد .پیامد اصلی، بروز CIN، تعریف شده بهصورت افزایش حداقل mg/dL 3/0 یا حداقل 5/1 برابر شدن کراتینین پایه طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از مواجهه با ماده حاجب بود. بروز CIN با آزمون دقیق فیشر و اندازه اثر با خطر نسبی (RR) و فاصله اطمینان ۹۵ درصد مقایسه شد. برای مقایسه کراتینین و GFR پس از مداخله با در نظر گرفتن مقادیر پایه، از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) استفاده شد.
یافتهها: CIN :در ۱ نفر (۱ /۴درصد) از بیماران گروه ازتیمایب و ۳ نفر (2/4 درصد) از گروه دارونما مشاهده شد؛ اگرچه میزان CIN در گروه ازتیمایب کمتر بود، این تفاوت از نظر آماری معنیدار نبود (Fisher’s exact test، 0/363= P،324 /0= RR،040 /3-035 /0 95 درصد CI) پس از تعدیل برای کراتینین پایه، کراتینین پس از مداخله در گروه ازتیمایب بهطور معنیداری کمتر بود (1/349= F،008 /0= P،050 /0= η² partial). همچنین پس از تعدیل برای GFR پایه، GFR پس از مداخله در گروه ازتیمایب بهطور معنیداری بالاتر بود (14/348= F، 0/001< P، 0/092= η² partial).
استنتاج: به طور کلی در این مطالعه، ازتیمایب با بهبود معنیدار شاخصهای عملکرد کلیوی، شامل کراتینین و GFR پس از تعدیل مقادیر پایه، همراه است. این یافتهها میتواند نشان دهنده اثر بالقوه ازتیمایب بر تغییرات عملکرد کلیه پس از مواجهه با ماده حاجب باشد.
شماره ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20250702066339N1