دوره 36، شماره 261 - ( مهر 1405 )                   جلد 36 شماره 261 صفحات 346-335 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moosazadeh M, Shirzad R, Kheradmand M. Undiagnosed Diabetes in Adults: The Need for Targeted Screening of High-Risk Populations in Mazandaran Province, Iran - A Policy Brief. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (261) :335-346
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23056-fa.html
موسی زاده محمود، شیرزاد رویا، خردمند مطهره. دیابت پنهان در بزرگسالان: ضرورت غربالگری هدفمند برای شناسایی دیابت تشخیص‌داده‌نشده در جمعیت‌های پرخطر استان مازندران؛ یک خلاصه سیاستی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (261) :335-346

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23056-fa.html


چکیده:   (18 مشاهده)
دیابت یکی از مهم‌ترین بیماری‌های غیرواگیر و از چالش‌های اصلی نظام سلامت در ایران است. بخشی از افراد مبتلا، به‌ویژه در مراحل اولیه بیماری، بدون علامت بوده و از ابتلای خود آگاه نیستند. این مسئله در استان مازندران اهمیت بیشتری دارد؛ بر اساس پیمایش STEPS 2021، شیوع دیابت بر اساس قند خون ناشتا در بزرگسالان مازندران ۱۹٫۸۴ درصد در مقایسه با ۱۴٫۱۵ درصد در سطح کشور گزارش شده است. همچنین، در مطالعه کوهورت طبری، شیوع دیابت تشخیص‌داده‌نشده در بزرگسالان ۳۵ تا ۷۰ سال ۴٫۷ درصد بود و ۲۷٫۵ درصد از کل افراد مبتلا به دیابت از بیماری خود آگاه نبودند.
این خلاصه سیاستی با هدف ارائه رویکردی برای کاهش موارد دیابت تشخیص‌داده‌نشده در مازندران تدوین شده است. شواهد نشان می‌دهد علاوه بر افراد دارای خطر بالای قلبی‌ـ‌کلیوی‌ـ‌متابولیک، برخی گروه‌ها از جمله مردان، بزرگسالان جوان‌تر، ساکنان شهری و افرادی کمتر به خدمات سلامت مراجعه می‌کنند، احتمال بیشتری برای جا ماندن از مسیر معمول تشخیص دارند. ازاین‌رو، اتکا صرف به مراجعه داوطلبانه نمی‌تواند همه موارد دیابت تشخیص‌داده‌نشده را شناسایی کند.
رویکرد پیشنهادی، ترکیب اقدامات جمعیت‌محور با غربالگری مرحله‌ای و مبتنی بر خطر در بستر خدمات موجود مراقبت‌های اولیه است. در سطح جمعیت، افزایش آگاهی، فراخوان فعال و تسهیل دسترسی افراد کم‌مراجعه به ارزیابی اولیه مورد تأکید قرار می‌گیرد. در مرحله بعد، افراد بر اساس سن، عوامل خطر بالینی و متابولیک و در صورت نیاز با استفاده از ابزارهای معتبر خطرسنجی اولویت‌بندی شده و افراد دارای خطر بالاتر برای ارزیابی آزمایشگاهی ارجاع می‌شوند.افراد دارای نتایج غیرطبیعی باید از طریق مسیر مشخص تأیید تشخیص، ثبت، ارجاع و پیگیری به مراقبت متصل شوند. این رویکرد نیازمند ایجاد برنامه‌ای موازی نیست، بلکه بر تقویت ظرفیت‌های موجود مراقبت‌های اولیه و IraPEN برای شناسایی افراد جا‌مانده و اتصال آنان به مراقبت مستمر تأکید دارد.

 
متن کامل [PDF 826 kb]   (14 دریافت)    
نوع مطالعه: خلاصه سیاستی | موضوع مقاله: اپیدمیولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb