دوره 36، شماره 263 - ( آبان 1405 )                   جلد 36 شماره 263 صفحات 170-160 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Beiranvand S, Arsalani N, Hosseinabadi-farahani M, Vahedi M. Association Between Resilience and Clinical Performance Self-Efficacy Among Nurses Working in Hospitals Affiliated with the University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (263) :160-170
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23122-fa.html
بیرانوند شبنم، ارسلانی نرگس، حسین آبادی فراهانی محمد جواد، واحدی محسن. بررسی ارتباط تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی در پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی تهران. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (263) :160-170

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23122-fa.html


چکیده:   (16 مشاهده)
سابقه و هدف: تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی از منابع مهم پرستاران برای مقابله با فشارهای شغلی و ارائه مراقبت باکیفیت هستند. با وجود اهمیت این عوامل، شواهد درباره رابطه آن ها، در پرستاران شاغل در بیمارستان‌های توانبخشی، محدود است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط تاب‌آوری با خودکارآمدی عملکرد بالینی پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی تهران انجام شد.
مواد و روش ‌ها: این مطالعه توصیفی_تحلیلی بر روی ۱۲۵ پرستار شاغل در مرکز آموزشی درمانی روان‌پزشکی رازی و بیمارستان توا‌نبخشی رفیده وابسته به دانشگاه علوم توان‌بخشی و سلامت اجتماعی تهران انجام شد. نمونه‌گیری به روش تصادفی طبقه‌ای انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات جمعیت‌شناختی، مقیاس تاب‌آوری کونور-دیویدسون ۲۵ گویه‌ای و پرسشنامه خودکارآمدی عملکرد بالینی ۳۷ گویه‌ای جمع‌آوری شدند. نرمال بودن توزیع داده‌ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و شاخص‌های چولگی و کشیدگی بررسی شد. وضعیت هر متغیر نسبت به حد وسط نظری مقیاس با آزمون t تک‌نمونه‌ای تعیین شد. ارتباط بین متغیرها با ضریب همبستگی پیرسون بررسی شد و سطح معناداری برای همه‌‌ی آزمون‌ها 05/0 در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: بیشتر شرکت‌کنندگان زن (61/7 درصد)، دارای مدرک کارشناسی (60/5 درصد)، در گروه سنی ۳۶ تا ۴۰ سال (39/5 درصد) و دارای ۱۱ تا ۱۵ سال سابقه کار (34/6 درصد) بودند. میانگین ± انحراف معیار نمره تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی به‌ترتیب 0/4±75/50 و 0/50±69/06 بود. بین تاب‌آوری و خودکارآمدی عملکرد بالینی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود داشت(0/63= r، 0/01< P). همچنین، همه مؤلفه‌های تاب‌آوری با خودکارآمدی عملکرد بالینی همبستگی مثبت و معنی‌داری داشتند. بیشترین همبستگی بین مؤلفه شایستگی تاب‌آوری و مؤلفه ارزشیابی برنامه خودکارآمدی مشاهده شد(0/73= r، 0/01< P).
استنتاج: تاب‌آوری بالاتر با خودکارآمدی بیشتر در عملکرد بالینی پرستاران همراه بود. تقویت این دو ویژگی می‌تواند به ارتقای خودکارآمدی عملکرد بالینی و کیفیت مراقبت‌های پرستاری کمک کند. انجام پژوهش‌های بیشتر برای بررسی این رابطه، به‌ویژه در محیط‌های توانبخشی، توصیه می‌شود.

 
متن کامل [PDF 790 kb]   (11 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: پرستاری

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb