دوره 36، شماره 263 - ( آبان 1405 )
جلد 36 شماره 263 صفحات 49-36 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Aliasghari Jelodar S, Ghanbari-Niaki A, Naghizadeh Qomi M. Effects of Honey, Jujube Syrup, and Dextrose Solutions Ingestion on Interleukin-6, Asprosin, and Acylated Ghrelin Responses Following a Single Bout of High-Intensity Exercise in Young Male Soccer Players. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (263) :36-49
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23174-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23174-fa.html
علی اصغری جلودار سروش، قنبری نیاکی عباس، نقی زاده قمی مهران. تأثیر مصرف محلول‌های عسل، شیره عناب و دکستروز بر پاسخ‌های اینترلوکین-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار پس از یک وهله تمرین با شدت بالا در مردان جوان فوتبالیست. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (263) :36-49
چکیده: (55 مشاهده)
سابقه و هدف: تمرین با شدت بالا می‌تواند باعث استرس متابولیک، پاسخ‌های التهابی و تغییرات در تنظیم هورمونی شود. نوع کربوهیدرات مصرف‌شده در طول ریکاوری ممکن است بر این پاسخ‌ها تأثیر بگذارد. این مطالعه با هدف مقایسه اثرات مصرف عسل، شیره عناب و دکستروز بر پاسخ‌های اینترلوکین-۶ (IL-6)، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار به دنبال یک جلسه تمرین با شدت بالا در بازیکنان مرد فوتبال انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی شامل ۲۴ بازیکن مرد فوتبال بود که به سه گروه مساوی تقسیم شدند و برای دریافت عسل، شیره عناب و دکستروز تعیین گردیدند. محلول‌های آزمایشی برای تأمین غلظت‌های معادل گلوکز استانداردسازی شده و بلافاصله پس از تمرین مصرف شدند. نمونه‌های خون قبل از تمرین، بلافاصله پس از تمرین، ۳۰، ۶۰ و ۱۲۰ دقیقه پس از مصرف محلول اختصاص‌یافته جمع‌آوری شدند. غلظت‌های سرمی IL-6 با استفاده از سنجش ایمنی الکتروکمی‌لومینسانس (ECLIA) اندازه‌گیری شد، در حالی که غلظت‌های آسپروسین و گرلین آسیل‌دار با استفاده از سنجش الایزا (ELISA) تعیین شدند. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر(ANOVA)، همراه با آزمون‌های تعقیبی توکی و بونفرونی در صورت لزوم، تجزیه‌وتحلیل شدند. سطح معنی‌داری 0/05>P در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: اثرات تعاملی زمان و گروه معنی‌داری برای IL-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار مشاهده شد (0/05>P). غلظت‌های IL-6 از ۳۰ دقیقه به بعد در گروه‌های عسل و شیره عناب بیشتر از گروه دکستروز کاهش یافت (0/001>P). پاسخ‌های آسپروسین در گروه‌های مختلف متفاوت بود: در ۳۰ دقیقه، غلظت‌ها در گروه شیره عناب نسبت به بلافاصله پس از تمرین کاهش معنی‌داری نداشت، در حالی که کاهش در دو گروه دیگر مشاهده شد. در ۶۰ دقیقه، کاهش آسپروسین در گروه شیره عناب کمتر مشهود بود، در حالی که کاهش معنی‌داری در گروه‌های عسل و دکستروز مشاهده شد (0/001≥P). غلظت‌های گرلین آسیل‌دار بلافاصله پس از تمرین در تمام گروه‌ها افزایش یافت. این افزایش در ۳۰ دقیقه در گروه دکستروز پایدار ماند (0/01>P)، در حالی که غلظت‌ها در گروه‌های عسل و شیره عناب متعاقباً به سمت سطوح پیش از تمرین پیش رفتند.
استنتاج: عسل، شیره عناب و دکستروز با الگوهای کوتاه‌مدت متفاوتی از پاسخ‌های التهابی و هورمونی به دنبال تمرین با شدت بالا در بازیکنان مرد فوتبال مرتبط بودند. یافته‌ها نشان می‌دهد که منبع کربوهیدرات مصرف‌شده پس از تمرین ممکن است بر پاسخ‌های پس از تمرین IL-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار تأثیر بگذارد. با این حال، اهمیت بالینی و فیزیولوژیکی این تفاوت‌ها همچنان نامشخص باقی مانده است. انجام مطالعات گسترده‌تر، با در نظر گرفتن شاخص‌های ریکاوری جسمانی و عملکرد ورزشی در مراحل بعدی مورد نیاز است تا مشخص شود آیا پاسخ‌های مشاهده‌شده در نشانگرها به بهبود معنی‌دار فرایند ریکاوری منجر می‌شوند یا خیر.
مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی شامل ۲۴ بازیکن مرد فوتبال بود که به سه گروه مساوی تقسیم شدند و برای دریافت عسل، شیره عناب و دکستروز تعیین گردیدند. محلول‌های آزمایشی برای تأمین غلظت‌های معادل گلوکز استانداردسازی شده و بلافاصله پس از تمرین مصرف شدند. نمونه‌های خون قبل از تمرین، بلافاصله پس از تمرین، ۳۰، ۶۰ و ۱۲۰ دقیقه پس از مصرف محلول اختصاص‌یافته جمع‌آوری شدند. غلظت‌های سرمی IL-6 با استفاده از سنجش ایمنی الکتروکمی‌لومینسانس (ECLIA) اندازه‌گیری شد، در حالی که غلظت‌های آسپروسین و گرلین آسیل‌دار با استفاده از سنجش الایزا (ELISA) تعیین شدند. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر(ANOVA)، همراه با آزمون‌های تعقیبی توکی و بونفرونی در صورت لزوم، تجزیه‌وتحلیل شدند. سطح معنی‌داری 0/05>P در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: اثرات تعاملی زمان و گروه معنی‌داری برای IL-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار مشاهده شد (0/05>P). غلظت‌های IL-6 از ۳۰ دقیقه به بعد در گروه‌های عسل و شیره عناب بیشتر از گروه دکستروز کاهش یافت (0/001>P). پاسخ‌های آسپروسین در گروه‌های مختلف متفاوت بود: در ۳۰ دقیقه، غلظت‌ها در گروه شیره عناب نسبت به بلافاصله پس از تمرین کاهش معنی‌داری نداشت، در حالی که کاهش در دو گروه دیگر مشاهده شد. در ۶۰ دقیقه، کاهش آسپروسین در گروه شیره عناب کمتر مشهود بود، در حالی که کاهش معنی‌داری در گروه‌های عسل و دکستروز مشاهده شد (0/001≥P). غلظت‌های گرلین آسیل‌دار بلافاصله پس از تمرین در تمام گروه‌ها افزایش یافت. این افزایش در ۳۰ دقیقه در گروه دکستروز پایدار ماند (0/01>P)، در حالی که غلظت‌ها در گروه‌های عسل و شیره عناب متعاقباً به سمت سطوح پیش از تمرین پیش رفتند.
استنتاج: عسل، شیره عناب و دکستروز با الگوهای کوتاه‌مدت متفاوتی از پاسخ‌های التهابی و هورمونی به دنبال تمرین با شدت بالا در بازیکنان مرد فوتبال مرتبط بودند. یافته‌ها نشان می‌دهد که منبع کربوهیدرات مصرف‌شده پس از تمرین ممکن است بر پاسخ‌های پس از تمرین IL-6، آسپروسین و گرلین آسیل‌دار تأثیر بگذارد. با این حال، اهمیت بالینی و فیزیولوژیکی این تفاوت‌ها همچنان نامشخص باقی مانده است. انجام مطالعات گسترده‌تر، با در نظر گرفتن شاخص‌های ریکاوری جسمانی و عملکرد ورزشی در مراحل بعدی مورد نیاز است تا مشخص شود آیا پاسخ‌های مشاهده‌شده در نشانگرها به بهبود معنی‌دار فرایند ریکاوری منجر می‌شوند یا خیر.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزشی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
