کاظمی نیا سید محمد، ابراهیمی وسطی کلایی سهیلا، نصری سیما. اثر مصرف خوراکی عصاره متانولی گرده خرما بر محور هیپوفیز- بیضه در موش صحرایی نر دیابتی. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1391; 22 (1) :167-175
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-3458-fa.html
چکیده: (39450 مشاهده)
سابقه و هدف: احتمالاً بین عدم تعادل سطوح سرمی هورمون های جنسی در دیابت و اختلالات تولید مثلی مربوط به
آن ارتباط قوی وجود دارد . گیاه خرما سال هاست به عنوان گیاهی دارویی در دنیا شناخته شده است . هدف از این مطالعه
و هورمون (LH) ارزیابی نقش حفاظتی عصاره الکلی گرده خرما بر سطح سرمی تستوسترون، هورمون لوتئینی کننده
در موش های صحرایی نر بالغ دیابتی بود. (FSH) محرکه فولیکولی
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 30 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار انتخاب و به صو رت تصادفی به سه
گروه مساوی کنترل، دیابتی و درمان تقسیم شدند . دیابت به واسطه تزریق داخل صفاقی یک دوز استرپتوزوتوسین
0/2 عصاره الکلی گرده خرما را به mg/kg 55 ) القا گردید . موش های دیابتی در گروه درمان به مدت 4 هفته روزانه mg/kg)
صورت گاواژ دریافت کردند . گروه دیابتی و کنترل روزانه حجم مساوی آب مقطر دریافت کردند . در پایان موش ها با
تزریق داخل صفاقی پنتوباربیتال سدیم بیهوش و تحت جراحی قرار گرفتند . نمونه های خونی از بطن چپ گرفته شد و
بافت های بیضوی بلافاصله بعد از جراحی برداشته شده و برای مطالعات بافتی آماده شدند . سطح هورمون های تستوسترون،
و (ANOVA) با روش الایزا اندازه گیری گردید . مقایسه های آماری با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه FSH و LH
نسخه 19 انجام شد. SPSS متعاقب ان تست توکی با استفاده از نرم افزار
یافته ها: میانگین سطح سرمی تستوسترون، وزن بیضه و وزن اپیدید یم در گروه دیابتی به صورت معنی داری در مقایسه
هم چنین در گروه دیابتی آرایش سلول های توبولی بهم خورده، سلول های .(p<0/ با گروه کنترل کاهش یافت ( 05
FSH و LH اسپرماتوگونی حفره دار شده و تعداد اندکی اسپرم در حفره مرکزی اغلب لوله های منی ساز دیده شد . سطح
تغییر م عنی داری را بین گروه ها نشان نداد . اما در گروه درمان سطح تستوسترون در مقایسه با گروه دیابتی افزایش یافت
یافته های هیستوپاتولوژی گروه درمان مشابه گروه کنترل بود. .(p<0/05)
استنتاج: به نظر می رسد مصرف عصاره الکلی گرده خرما بتواند در حفاظت و بهبود ساختمان بیض ه در موش های
دیابتی مؤثر باشد و احتمال دارد بر تغییر مقدار تستوسترون ناشی از دیابت اثر تنظیم کنندگی داشته باشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
آمار زیستی