Barani A, Eslami C, Owraki F, Hashemi S P, Goli H R, Ebrahimzadeh M A. Green Synthesis of ZnO Nanoparticles Using Feijoa sellowiana Extract and Evaluation of Their Antibacterial Activity. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (258) :26-39
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22050-fa.html
بارانی امین، اسلامی سیروس، اورکی فاطمه، هاشمی سیده پرنیا، گلی حمید رضا، ابراهیم زاده محمد علی. سنتز سبز نانوذرات اکسید روی با استفاده از عصاره میوه فی جوآ و ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی آن ها. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (258) :26-39
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22050-fa.html
چکیده: (25 مشاهده)
سابقه و هدف: در سالهای اخیر، سنتز نانوذرات فلزی بهدلیل خواص و کاربردهای متنوع، توجه فراوانی را جلب کرده است. پژوهشهای متعددی در زمینه سنتز نانوذرات اکسید روی از طریق روشهای شیمیایی انجام شده، اما استفاده از ترکیبات شیمیایی و حلالهای آلی در این روشها، میتوانند اثرات سمی برای انسان و طبیعت ایجاد کنند. ترکیبات فیتوشیمیایی بهعنوان جایگزینی ایمن و زیستسازگار بهجای ترکیبات شیمیایی در سنتز نانوذرات میتوانند استفاده شوند. عصارههای گیاهی، بدلیل دارا بودن آنتیاکسیدانها، قادرند نقش عوامل کاهنده و پایدارکننده را ایفا کنند. مطالعه حاضر با هدف سنتز سبز نانوذرات اکسید روی با استفاده از عصاره میوه فی جوآ و ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی آن ها، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی- آزمایشگاهی، از عصاره آبی میوه گیاه فیجوآ برای سنتز سبز نانوذرات اکسید روی استفاده شد. تشکیل نانوذرات با تکنیکهای طیفسنجی جذب فرابنفش، پراش اشعه ایکس (XRD) و آنالیز انرژی-پرتو ایکس (EDX) تأیید شد. مورفولوژی نانوذرات با استفاده از تصاویر حاصل از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و EDX انجام گرفت. جهت ارزیابی فعالیت ضدمیکروبی نانوذرات از چند سویه حساس و مقاوم به سیپروفلوکساسین استفاده شد. سیپروفلوکساسین به عنوان کنترل مثبت استفاده شد و مقادیر حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) و حداقل غلظت باکتریکشی (MBC) گزارش گردید.
یافتهها: تصاویر حاصل از SEM نشان داد که نانوذرات عمدتاً دارای شکل کروی بوده و اندازهای ۲۱ تا ۴۶ نانومتر دارند. طیفسنجی جذب فرابنفش با مشاهده پیک جذب در محدوده ۳۷۰ نانومتر، سنتز زیستی این نانوذرات را تاییدکرد. نتایج حاصل از XRD نیز ساختار کریستالی و خلوص نانوذرات را نشان داد. بیشترین فعالیت علیه سویه های حساس، مربوط به استافیلوکو اورئوس با MIC 5/10 μg/mL و علیه سویه های مقاوم، در مقابل اشرشیا کلی با MIC 21 μg/mL بود.
استنتاج: براساس این نتایج، عصاره میوه فیجوآ قادر است بعنوان عامل زیستی در سنتز نانوذرات کمک کند. علاوه بر این، نانوذرات بهدست آمده فعالیت ضدباکتریایی قابل توجهی از خود نشان دادند که نشان دهنده پتانسیل کاربرد آن در توسعه عوامل ضدمیکروبی سازگار با محیط زیست است.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
شیمی دارویی