چکیده: (20 مشاهده)
سرطان کولورکتال (CRC) یکی از شایعترین بدخیمیها در جهان است و به دلیل شیوع بالا و میزان قابلتوجه مرگومیر، همچنان یکی از مهمترین معضلات سلامت عمومی به شمار میرود. با وجود پیشرفتهای چشم گیر در زمینه تشخیص و درمان، متاستاز، عود بیماری و مقاومت به درمان همچنان از مهمترین موانع دستیابی به نتایج درمانی مطلوب هستند. در سالهای اخیر، میکروبیوتای روده بهعنوان یکی از عوامل اصلی در پاتوژنز این سرطان و همچنین یک هدف درمانی جدید مورد توجه قرار گرفته است. شواهد علمی نشان میدهند که برهم خوردن تعادل میکروبی روده (دیسبیوزیس) از طریق مکانیسمهایی نظیر القای التهاب مزمن، آسیب به DNA، تخریب سد مخاطی روده و تغییر پاسخهای ایمنی، در شروع و پیشرفت تومور نقش مهمی دارد. در مقابل، روش های تعدیل میکروبیوتا، از جمله استفاده از پروبیوتیکها، پریبیوتیکها، سینبیوتیکها، رژیم های غذایی خاص و پیوند میکروبیوتای مدفوع (FMT)، به عنوان راهکارهایی امیدوار کننده برای بهبود نتایج درمان مطرح شدهاند. از سوی دیگر، شواهد موجود نشان میدهند ترکیب و عملکرد میکروبیوتای روده میتواند بر پاسخ به شیمی درمانی، پرتو درمانی و ایمنی درمانی تأثیر بگذارد و از اینرو، بهعنوان بیومارکرهای بالقوه برای پیشبینی پاسخ درمانی مورد توجه قرار گرفتهاند. افزون بر این، رویکردهای نوین مهندسی میکروبیوم، از جمله پروبیوتیکهای مهندسی شده و فناوریهای مبتنی بر CRISPR-Cas، ظرفیت هدفگیری اختصاصی میکروارگانیسمها و انتقال عوامل درمانی به ریزمحیط تومور را نشان دادهاند، هر چند کاربرد بالینی آنها همچنان با محدودیتهای ایمنی و فنی مواجه است. با توجه به حجم زیاد اطلاعات علمی و نتایج متفاوت در مطالعات مختلف، مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل میکروبیوتای روده در مدیریت و درمان CRC و تبیینمکانیسمها وکاربردهای بالینی این روش ها تدوین شده است.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
ميکروبيولوژي