سابقه و هدف: ایلئوس، یکی از عوارض شایع پس از جراحی‌های شکمی، ناشی از اختلال در حرکت روده است که تقریباً ۵۰ درصد از بیماران تحت جراحی بزرگ شکمی و 25 درصد از بیماران در جراحی های کولورکتال را درگیر کرده است. علی‌رغم پیشرفت‌های صورت گرفته در مدیریت این عارضه، درمان‌های مؤثرتری مورد نیاز است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر لاکتولوز در بهبود ایلئوس پس از جراحی، انجام پذیرفت.
مواد و روش ‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، ۶۰ بیمار تحت جراحی با برش میدلاین شکمی در گروه کنترل که مداخلات روتین بدون لاکتولوز دریافت و گروه مداخله که پس از جراحی شربت لاکتولوز به میزان ۱۰ سی‌سی هر ۸ ساعت دریافت کردند، قرار گرفتند. داده‌های دموگرافیک، بالینی و چک لیست معیارهای بهبودی جمع آوری و تأثیر لاکتولوز بر عملکرد روده در ۱۲، ۲۴ و ۳۶ ساعت پس از جراحی توسط آزمون‌های آماری در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۱ ارزیابی شد.
یافته‌ها: در این مطالعه ۶۰ بیمار شامل 14 مرد و 16 زن با میانگین سنی ۵۴.۴۰ سال در گروه مداخله، و در گروه کنترل، ۱۸ مرد و ۱۲ زن با میانگین سنی ۵۳.۶۳ سال حضور داشتند (0/05> P). بین گروه مداخله و کنترل در خروج گاز و مدفوع تفاوت‌های معنی‌داری مشاهده شد که بهبودی را در گروه مداخله نشان داد (0/0= P)، در حالی که تفاوت آماری در مدت بستری معنی‌دار نبود (1/0= P). عواملی مانند وجود آناستوموز (0/006= P)، مدت زمان جراحی و تاریخچه بیمار (0/0= P) بر نتایج بهبود روده تأثیر قابل توجهی داشتند.
استنتاج: براساس یافته های این مطالعه، دریافت شربت لاکتولوز نقش مهمی در بهبود ایلئوس پس از جراحی‌های شکمی دارد. هم‌چنین، وجود آناستوموز، طولانی بودن مدت جراحی، سابقه جراحی قبلی و بیماری‌های زمینه‌ای، نقش قابل توجهی در ایجاد ایلئوس پس از جراحی‌های شکمی ایفا می‌کنند